Książka Non Stop

  Jestem raczkująca w literaturze reportażu. Niniejszą książkę czytałam bardzo długo, ale nie chciałam pozostawiać jej w połowie. Cieszę się, że doczytałam i dałam sobie szansę poznania świata, który gdzieś rzeczywiście był i jest. To okazało się bardzo interesujące i trudne zarazem. Trudne bo jak już nadmieniałam, dopiero zapoznaję się z tą dziedziną literatury. Firma Conde Nast ma pod swoimi skrzydłami szereg znanych na świecie marek. Vouge, GQ, Vanity Fair, New Yorker. Zanim powstały media społecznościowe, które bezlitośnie dyktują trendy, co kupować, co jeść, w co się ubierać, to właśnie Conde Nast podpowiadało Amerykanom co jest aktualnie na topie. Trwało to całe dekady i, jak się wszyscy domyślają, nie obyło bez skandali. Czytający pozycję szybko wychwycą, że ludziom naprawdę potrzeba takich „drogowskazów”, bo zainteresowanie owymi czasopismami dyktującymi nie tylko modę ale i styl życia było ogromne. Ale, jak celnie zauważa autor, było to „bezpieczniejsze” i takie „delikat...

  Piąty tom serii „Sandomierskie wzgórza”. Ostatni. Aż trudno uwierzyć, że w ciągu roku (i to nie całego!) przeczytałam pełny cykl powieściowy. Zwykłam je bowiem rozciągać na bardzo długi czas. Tutaj jednak czerpałam tak ogromną przyjemność z lektury, że nie mogłam postąpić inaczej jak tylko poznać całość. Najbardziej zżyłam się z Marcysią i Aliną. Właśnie tym siostrom oraz ich bliskim kibicowałam ze wszystkich sił, co nie znaczy, że resztę bohaterów omijałam jak najszybciej. Nic z tych rzeczy. W finałowym tomie spokojne życie Aliny i Eustachego zostaje mocno naruszone. Mężczyzna zostaje napadnięty. Przeszłość nie daje o sobie zapomnieć. Dla Marcjanny los szykuje naprawdę piękne chwile, ale będzie to też okupione pewnym trudem. Czy dziewczynie uda się je pokonać? „ W sile męskiego honoru” pojawia się również interesujący wątek Weroniki i Michała. Kobieta wreszcie odnalazła w sobie moc, by zawalczyć o to, co powinno wszędzie być standardem a nie luksusem. Jej radykalne kr...

  Pamiętacie zeszłoroczny „szał” na tytułową słodycz? Muszę przyznać, że uległam, chociaż zapewne nie w takiej intensywności jak niektórzy. Zasmakowała mi i chciałam sprawdzić, czy i ta historia przypadnie mi do gustu. Nie była zła, ale trudno byłoby mi ją zaliczyć do grona tych najlepszych autorstwa Pani Krystyny Mirek. Poniżej napiszę dlaczego tak jest. Mamy tutaj dwie pary. Jedną dopiero u progu być może wspólnej drogi, drugą już po rozstaniu. Hania i Radek. Od ich ostatniego spotkania upłynęło naprawdę dużo czasu. Teraz wpadają na siebie w pociągu. I choć usilnie twierdzą, że mają się świetnie, są szczęśliwi to jednak baczny obserwator bez trudu dostrzeże prawdę, od której sami zainteresowani konsekwentnie uciekają. Jest też Oliwia oraz Oskar. Wpadają na siebie w tym samym pociągu. Różni ich wiele, ale też wiele łączy, chociaż na pierwszy rzut oka tego nie widać. Jest tutaj przede wszystkim lęk przed szczerością, która, w mniemaniu Oskara może wszystko przekreślić. Na szczęśc...

  Zastanawiałam się czy będę potrafiła opowiedzieć Państwu o swoich emocjach związanych z powieścią „Ostatni taniec”. Nadal tego nie wiem, ale postanowiłam podjąć próbę, bo palce aż rwą się do klawiatury. Pan Rafał Wicijowski snuje niezwykle emocjonującą historię, która łapie za serce i nie puszcza do ostatniej kropki. Miłość Julii i Michała zaczyna się od frisbee i Witkacego. Połączenie wyjątkowe, prawda? Tak jak i wyjątkowe będzie ich uczucie, które jakoś tak zupełnie naturalnie doprowadza ich do decyzji o ślubie. Radości nie ma końca. Młodzi w jasnych barwach widzą swoją przyszłość. Cóż w obliczu takiej więzi może pójść nie tak? A jednak gdy nadchodzi TEN moment zamiast Michała i jego przysięgi Julia otrzymuje tylko kilka słów „wyjaśnienia” dlaczego ukochanego obok niej nie ma. Odwołany ślub i wesele a później długie dni pełne łez i ciągłych rozmyślań. Oto co przyszło w udziale dziewczynie. Kiedy wydaje się, że stoi na nogach i układa sobie życie, albo przynajmniej ktoś uważ...

  W minioną środę, 12 sierpnia, swoją premierę świętowała najnowsza powieść Magdaleny Kordel „Jeszcze jedno lato” wydana nakładem Wydawnictwa Znak. Letni tytuł i okładka automatycznie sugeruję lekką fabułę pełną (u)śmiechu i beztroski. Jednak zagłębiając się w treść bardzo szybko dostrzeżemy, że najistotniejsze są tutaj zupełnie inne wątki, o których pewnie nie pomyślelibyśmy w kontekście tego tytułu. Życie Lilianny nigdy nie należało do prostych. Najpierw dzieciństwo pod opieką toksycznej matki, następnie związek z Robertem, który również do łatwych nie należał. A teraz? Teraz ma u swojego boku oddane przyjaciółki i córkę, którą widuje od wielkiego święta, choć i to nie jest takie oczywiste. Kiedy z niecierpliwością wyczekuje odwiedzin swojego dziecka i jest wręcz przekonana, że będą to wspaniałe chwile... w rzeczywistości wszystko wygląda inaczej. To spotkanie przelewa czarę gromadzonej się w Liliannie goryczy. Kobieta podejmuje radykalną decyzję. Wyjeżdża po raz pierwszy od ni...

  Leonard Cohen – co w pierwszej kolejności przychodzi nam na myśl? Większość z nas odpowie – piosenkarz. Dobrze, bo któż nie słyszał choćby raz w radiu „ Dance Me to the End of Love” albo „In My Secret Life”. Osoby bardziej wgłębione w temat powiedzą autor piosenek – też dobrze (przesławne "Hallelujah") , inni, że poeta – ok, kolejni, że kobieciarz – jak najbardziej, a najwięksi wielbiciele, że to wszystko oraz dodatkowo prorok i archanioł. W Polsce znajomość tego kim był Cohen znajduje się na dwóch biegunach, jedni go tylko kojarzą jako starszego pana śpiewającego dosyć mroczne utwory niskim głosem, a drudzy wręcz ubóstwiają znając każde jego napisane, bądź wyśpiewane słowo. Trafia się okazja, aby Ci pierwsi, jeśli tego chcą, nadrobili zaległości, a drudzy zweryfikowali swoją wiedzę. Otóż nakładem wydawnictwa Znak Literanova premierę ma książka pt. „Leonard Cohen. Świadek upadku aniołów.” pióra Christopha Lebolda w tłumaczeniu Filipa Łobodzińskiego. Polscy fani dłu...

  Tom czwarty serii „Sandomierskie wzgórza”. Kiedy w ubiegłym roku poznałam wszystkie części sagi Krynickiej, pomyślałam, że już nigdy nic tak dobrego nie przeczytam. Teraz, będąc już praktycznie na końcu „Sandomierskich wzgórz”, myślę tak samo. Te książki są tak bardzo dobre, że jeśli nie czytaliście, nie macie możliwości sobie tego wyobrazić. Tak wciągająca historia, spisana lekko i bardzo, naprawdę bardzo plastycznie, że nic tylko się podczas lektury rozpłynąć. Jak na pewno wszyscy się domyślają, poznajemy tutaj dalsze losy bohaterów i rzeczywiście kobiet niezłomnego ducha. Weronika Skoczylas jest już u kresu wytrzymałości. Ile można usługiwać bliskim bez słowa wdzięczności, albo choć gestu wdzięczności. Kolejne dziecko w drodze również spraw nie ułatwia. W najbardziej krytycznym momencie życia kobiety pojawia się Alina, która wskazuje drogę. Pokazuje, że jest szansa i Weronika zbiera w sobie wszystkie pokłady odwagi. A w tamtych czasach to nie lada wyczyn. Do Marcjanny lo...

  Chociaż premiera tej książki będzie miała miejsce 29.07, uważam, że dzisiaj jest idealna pora, bym Państwu o niej opowiedziała. Wiecie, że 22 dzień każdego miesiąca jest określany w kościelnych kręgach jako ten świętej Rity? Wierni uczestniczą w tym czasie w specjalnych nabożeństwach podczas których panuje zwyczaj święcenia róż. Staram się podtrzymywać z nią relację już kilka dobrych lat i przez ten czas nie miałam jakoś okazji, by zagłębić się w jej życie. Znałam tylko te „największe” punkty życiorysu kobiety. Dzięki Pani Dorocie Ponińskiej i Wydawnictwu Znak miałam okazję nadrobić zaległości w niepełne trzy dni. Rita była wyczekanym i wymodlonym darem od Pana Boga wtedy, gdy jej rodzice już starali się pogodzić z faktem bezdzietności. Dziewczynka była radosna, rezolutna, była prawdziwą radością. Kiedy narodził się w niej pomysł, czy raczej poczuła powołanie pójścia do zakonu, była pewna, że nic nie stanie na przeszkodzie, aby to wypełnić. Jednak rodzice, zwłaszcza ojciec, ...

  Życie jest zupełnie nieprzewidywalne. Niczego w stu procentach nie możemy być pewni. Główna bohaterka książki „Jak nie teraz, to kiedy?” na pewno w najczarniejszych snach nie widziała miejsca dla takiego wydarzenia, w jakim przyszło jej uczestniczyć, w swoim normalnym życiu żony, mamy, przyjaciółki i cenionej fryzjerki. Tylko kilka kroków dzieliło Mirkę od spełnienia marzenia o większym mieszkaniu. Przecież to dobre pragnienie, czyż nie? Dlaczego więc los akurat w tym momencie powiedział: nie? Zamiast radości urządzania, może jakichś sprzeczek z mężem kobiecie przychodzi zmagać się z traumatycznym doświadczeniem. Czy z tego wyjdzie i jeszcze ucieszy się życiem? Pomimo trudności, które spadają na bohaterów, powieść jest bardzo spokojna i harmonijna. Wszystko ze sobą dobrze współgra. Bardzo doceniam, że autorka unika tutaj płytkich kłótni między postaciami o bzdury, które doprowadzają do rozstań czy rozwodów. Przypadła mi do gustu naprawdę mocno postawa Michała, męża Miry, k...

  Z przyjemnością zabrałam się za lekturę książki „Ten, którego kochały”. Czytałam poprzednie i bardzo mi się podobały na czele z pierwszą, była cudna! Tak więc nie mogłam przegapić najnowszej. Sądziłam, że będzie kolejne „szaleństwo” i wielkie wow. Nie zawiodłam się do końca, ale też nie ma zachwytu. Jest to lekka historia powiedziałabym nawet że chwilami płytka, do połknięcia w jedno lub kilka wakacyjnych popołudni. Pod warunkiem, iż nie szukacie głębokiego przekazu! Bo tutaj próżno tego szukać. Nie przypadła mi też do gustu oś czasowa obecna w powieści. Nie mogłam sprawnie wyłapać, o której siostrze aktualnie czytam. Trzy zewnętrznie identyczne siostry: Pohebe, Eliza i Rose. W dzieciństwie nawet mama dziewczyn miała problem, by je rozróżnić. Ale lata mijały, siostry dorosły i okazuje się, że są tak różne, iż nikt nie mógłby tego podejrzewać. No bo skoro trojaczki... a jednak. Rose traci miłość i ma dosyć swojego miejsca pracy. Wraca do rodzinnego domu. Pohebe wciąż się w...

  Tom drugi cyklu „Bestseller”. W lecie chętniej sięgam po lekkie historie, które nie męczą a przynoszą mnóstwo przyjemności. Jedną z takich właśnie był „Bestseller. Szantaż”. W pierwszy tom serii nie mogłam się wkręcić, w drugi zaś weszłam płynnie i bez zgrzytów. Wielki świat. Władza. Duże pieniądze, za które można... kupić wszystko?... taka właśnie jest najnowsza seria jednej z najpopularniejszych polskich pisarek. Trzy kobiety łączy pragnienie wypuszczenia w świat książki, która zostanie okrzyknięta mianem bestselleru. Każda tego chce z innych pobudek, ale tylko jedna z nich ma na tę powieść pomysł i potencjał. Amanda zmaga się z zawodowym wypaleniem. Kayla marzy o tym, aby zobaczyć własne nazwisko na okładce swojej pracy. Kiedy otrzymuje propozycję sprzedaży książki, od razu odmawia. Mężczyzna, który składa tę ofertę, wie jednak jak ją podejść. Oferuje pomoc w poszukiwaniach jej córki w zamian za maszynopis... Obok czegoś takiego wszystko w niej kruszeje. Jak potoczą s...

  Takim oto sposobem poznałam całą historię bohaterów, których życie toczy się na pięknych żuławskich ziemiach. Muszę przyznać, że nie miałam świadomości wcześniej jak bardzo brakowało tego czwartego tomu. Teraz już to wiem i uważam, iż jest on najlepszy ze wszystkich. Tak, mnie też to zaskoczyło. Ewa uciekła na Żuławy i tu znalazła wytchnienie oraz bezpieczeństwo, którego tak bardzo jej niegdyś brakowało. Wraz z tymi pozytywnymi doznaniami życie przygotowało dla niej jeszcze kilka miłych niespodzianek. Na swojej drodze spotkała dobrych i serdecznych ludzi a także miłość, jak się wydaje, swojego życia. Cieniem kładzie się jedynie jej relacja, a raczej brak relacji, z matką. Ewa w dzieciństwie została przez nią porzucona. Teraz przychodzi czas, by to uporządkować i dowiedzieć się, co tak naprawdę stoi za zniknięciem kobiety. „Powrót zza mgieł” daje nam sposobność poznania Barbary, która jest mamą Ewy. Jest to bardzo poruszająca opowieść. Niejednokrotnie miałam ochotę wstrząsn...

  Tę książkę skończyłam czytać tuż przed wyjazdem na wakacje, więc siłą rzeczy recenzja musiała poczekać. Ogólnie rzecz ujmując w ogóle nie spodziewałam się, że „Róża” aż tak mocno przypadnie mi do gustu. Raczej podejrzewałam, iż będzie to kolejna słodko – gorzka historia, którą po prostu przeczytam. Nic bardziej mylnego, chociaż, muszę uczciwie przyznać, długo czekałam na zachwyt. Opowieść jest prowadzona dwutorowo. W roku 1943 Tadeusz trafia na przymusowe roboty do niemieckiej szkółki róż. Nie chce, ale musi wykonywać swoje obowiązki. Tam na jego drodze staje dziewczyna, Alma Rose. Początek ich znajomości jest chłodny i zdystansowany, ale widać, że im częściej się spotykają, negatywne emocje wobec siebie zdają się rozmywać. Aż zanikają całkowicie ustępując miejsca czemuś zupełnie innemu. W latach współczesnych wydaje się, że Tadeusz jest u boku żony naprawdę szczęśliwy. Na pewno jest wobec niej bardzo troskliwy i kochający. Wszystko to jednak staje się przeszłością, gdy mał...

  Kilka lat temu przeczytałam pierwsze dwa tomy „Cyklu Żuławskiego”. Podobały mi się. Do dziś pamiętam, co czułam podczas lektur. Tym bardziej, że teraz kiedy otworzyłam trzecią część, zalały mnie te same emocje. Atmosfera tam panująca głaszcze mnie po sercu jak tylko wspomnę książki. A to że pochłonęłam „W cieniu wierzb” jest zasługą premiery czwartego tomu, który już chłonę. Ewa staje na nogi po trudnych doświadczeniach z przeszłości. Związek z Michałem skutecznie pozbawił ją poczucia bezpieczeństwa i własnej wartości. Kobieta skuliła się w sobie. Teraz powoli, krok po kroku podnosi głowę. Pomagają jej w tym życzliwi ludzie na czele z Kamilem, do którego jej serce wyrywa się szczególnie. Przed dziewczyną jednak nie rozpościera się tylko prosta droga, podczas której widoki zapierają dech w piersi. Ewie przychodzi zmierzyć się z trudną prawdą o mamie. Czy kobieta naprawdę porzuciła córkę i o niej zapomniała? Nie mam zielonego pojęcia jak Pani Sylwia Kubik to zrobiła, ale s...

  Ostatnio Instagram został zasypany zdjęciami ze spotkania z Panem Remigiuszem Mrozem na Kalatówkach. Było ono zorganizowane z okazji premiery najnowszej książki z serii Komisarz Forst „Urwisko” i okazało się być dla mnie impulsem, by poczytać kolejny tom. Wczoraj doczytałam i na końcu czekał na mnie smaczek w postaci wzmianki o mojej wiosce! Miłe to było, nie powiem, że nie. Ci, którzy czytają tę serię wraz z ukazaniem się kolejnych części, przed premierą „Deniwelacji” pewnie byli zaskoczeni. Historia Wiktora miała zamykać się w trzech tomach. Ja już wiem, że jeszcze sporo przede mną. Czwarta część mocno przypadła mi do gustu. Działo się dużo i miałam nawet okazję wyskoczyć na chwilę do Hiszpanii! Pamiętacie Państwo jak zakończyła się akcja poprzedniego tomu? Wiktor znika... w „Deniwelacji” „odnajdujemy” go w zupełnie innym zakątku na ziemi. W Hiszpanii. Dlaczego akurat tam? Kto albo co go do tego skłoniło? W tym samym czasie nikt w Zakopanem nie ma czasu na nudę. W Tatrach...

  Tom trzeci serii „Sandomierskie wzgórza”. Już rozumiem dlaczego Panią Edytę określa się mianem „mistrzyni sag”. Ona naprawdę wie, kiedy i jak dany tom zakończyć, by czytelnik czekał z niecierpliwością na premierę. Chyba, że czyta on w momencie, gdy na rynku są już dostępne kolejne części. Doczekaliśmy się! Idą zmiany! Eustachy i Alina zmieniają miejsce zamieszkania. Sprowadzają się do miasta. Mężczyzna rozpoczyna pracę w urzędzie, a jego małżonka wciąż zajmuje się zielarstwem. Ponadto pod ich dach przybywa Marcjanna z synem. Odnaleziono też ciało martwego Bożydara... jego pogrążeni w żałobie bliscy rozważają sprzedaż piekarni. Jest to też moment, kiedy Alina coraz intensywniej zaczyna zastanawiać się, czy w małżeństwie zazna prawdziwej miłości... Ta lektura to czysta przyjemność. Czyta się lekko i szybko. Z pewnością też zdarza się powrócić do niej pamięcią, ponieważ wykreowani tutaj bohaterowie bardzo chwytają za serce. Są autentyczni i ich życie takie jest. Nie pr...

  Tekst powstaje we współpracy z Wydawnictwem Filia, bardzo dziękuję za przesłanie egzemplarza do recenzji. Emocje, emocje i jeszcze raz emocje. Tak można najkrócej opisać „Ciężar winy”. Mała garstka autorów potrafi obudzić we mnie tak szeroki wachlarz uczuć jak dobrze umie to zrobić Pani Barbara Wysoczańska. Czytałam i autentycznie czułam jak w gardle rośnie kula, której trudno się pozbyć. Łzy też już czaiły się gotowe do ruszenia w trasę. Nie potrzebowałam wiele, żeby pochłonąć całą powieść. To zasługa lekkości pióra, jakie ma autorka. Temat bardzo trudny, ale pięknie podany. Sięgnijcie po tę historię, by przekonać się, że takie połączenie jest jak najbardziej możliwe. W roku 1944 do niemieckiego Grunberg trafia transport z jeńcami po klęsce Powstania Warszawskiego. Wśród nich jest Karol Borkowski, który zostaje oddelegowany do fabryki zbrojeniowej. Tam poznaje Emmę – pielęgniarkę. Los splata ich drogi, chociaż oni dobrze wiedzą, że ta relacja nie zaprowadzi ich do nicze...

  Bardzo chciałam przeczytać tę książkę. Ciągnęło mnie do niej niesamowicie. I słusznie, bo to NA PRAWDĘ fantastyczna pozycja. Aż trudno mi uwierzyć, że jest to debiut. Być może to już było, na pewno było coś podobnego. Ale zupełnie mnie to nie interesuje, gdyż „Dziewczyna z konspiracji” została TAK podana, że to uczta bez dwóch zdań. Główną bohaterką jest Wanda. Kobieta już długie tygodnie, a nawet miesiące wiernie czeka na wiadomości o mężu i oczywiście na jego powrót. Robi, co może, by podsycać nadzieję, która z biegiem czasu po prostu blednie. Wraz z przyjaciółką podejmują się pracy w hotelu Bazar. Jest to zajęcie wymagające odpowiednich manier i trzymania w ryzach swoich emocji i zachowań. Tam dziewczyny niemieckie mundury widzą nader często, co nie wpływa na nie korzystnie, oj nie. Niedługo później Wanda otrzymuje propozycję, z góry wiadomo, że nie do odrzucenia. Ma zostać gospodynią w niemieckim domu... Gdzie ją to wszystko doprowadzi? Czy dane jej będzie zaznać sp...

  Jeszcze tylko recenzja tej powieści i na mojej blogowej stronie znajdziecie Państwo opinie wszystkich książek Pani Barbary Wysoczańskiej. Jest to autorka, która skradła moje czytelnicze serce swoim debiutem. Uważam, że „Narzeczona nazisty” jest jedną z najlepszych historii, które kiedykolwiek miałam okazję czytać. Chciałabym mieć możliwość obejrzenia ekranizacji „Narzeczonej..”, ale obawiam się też czy film odda choćby namiastkę jej cudowności. Karolina Kornacka mieszka z teściami. Opiekuje się małym synkiem i wiernie czeka na powrót męża, Staszka, z obozu jenieckiego ZSRR. Bo obiecał, że wróci. Kobieta doskonale pamięta jak smakowała codzienność u boku ukochanego mężczyzny. Dlatego też towarzyszy jej teraz nieustanna tęsknota, ale też strach i niepewność. Życie całej rodziny ulega zmianie wraz z koniecznością przyjęcia do domu nowych lokatorów a są nimi oficer SS Friedrich Weber i jego małżonka Leni. Już nigdy nic nie będzie takie, jak do tej pory... Waldek Romanowicz, przy...

  Jakiś czas temu po raz kolejny wyruszyłam w podróż, której przewodniczyła Soraya Lane. Nie zawiodłam się. Miałam okazję obserwować losy kolejnych bohaterów i wygrzać się w arentyńskim słońcu, które świeci jakby mocniej. W ogóle w tej i innych powieściach z serii „Utracone córki” wszystko zdaje się być intensywniejsze. Jeśli nie macie jeszcze letniej listy czytelniczej, zachęcam, aby wpisać na nią właśnie tę autorkę. Nie zawiedziecie się. Jak każda poprzednia „Córka” tak i ta jest utrzymana w takim samym schemacie. W londyńskiej kancelarii spotykają się kobiety. Są dla siebie całkowicie obce, chociaż w późniejszym czasie się to trochę zmienia. Otrzymują tam pudełka, których zawartość prowadzi je w zaskakującą przeszłość. W niniejszej pozycji przychodzi nam poznać Rose. Wraz ze śmiercią mamy przychodzi do niej gorzka myśl: „Jestem całkiem sama”. Ale zmienia się to za sprawą najpierw figurki konia, którą znajduje w podarowanym jej pudełku, a potem następuje szereg innych wydarzeń...