Książka Non Stop

  Tom czwarty Sagi Krynickiej. Wczoraj zakończyłam lekturę powieści „Uroki promiennych dni” i czuję smutek, ale i wdzięczność. Smutek, że to już koniec, nie spotkam przyjaciół z Krynicy. Na prawdę mocno zżyłam się z nimi. Z zapartym tchem śledziłam ich losy, a przede wszystkim Teodozji. To kobieta petarda! Wdzięczność, iż miałam przyjemność poznać te książki. Było to moje pierwsze tak długie spotkanie z twórczością Pani Edyty Świętek. Podejrzewałam kiedyś, że jak już wezmę się za czytanie jej powieści, zacznę od sagi „Spacer Aleją Róż”. Czeka już tak długo na swoją kolej... a tutaj jednak wystartowałam z Krynicy. Nie żałuję ani chwili. To była fantastyczna przygoda. Tak subtelnej, delikatnej, kobiecej serii dawno nie czytałam. Polecam! Na pełny powrót do normalności bohaterowie muszą jeszcze „chwilę” poczekać. Aurelia doczekała czasów, kiedy jej dzieci i wychowankowie zaczynają stawiać coraz śmielsze kroki w dorosłym życiu. Przychodzą też trudne momenty, w których musi ...

  Tom trzeci sagi Krynickiej. Przenieśmy się przedostatni raz do Krynicy. Widzicie te wszystkie kamienice z duszą? Chodźcie! Zakosztujemy leczniczych wód! Smakują Wam? O! Trwają przygotowania do jakiejś zabawy! Wystrojone towarzystwo zaraz opuści swoje mieszkania, żeby ruszyć do tańca. Spójrzcie! Ktoś do nas macha! Tam, po prawej stronie zapraszają nas ewidentnie w swoje progi znani nam już bohaterowie. O! Jednak nie tylko oni. Widzicie? Rozstępują się, by trochę więcej miejsca zrobić młodszemu pokoleniu. Myślę sobie, że i tym razem się nie zawiedziemy. To jak? Ruszamy? Teodozja, jakże lubię tę dziewczynę! W odpowiednim dla siebie momencie zaczyna działać starając się nie przejmować różnymi opiniami na temat tych poczynań. No wiecie, typu, że powinna dalej szukać męża a nie iść w stronę edukacji. Ona jednak wie swoje i na szczęście sprzyja jej również opiekunka, Aurelia. Zupełnie inaczej sprawa ma się z jej bratem Stanisławem. Czy dla rodzeństwa nadejdzie czas spokoju i m...

  Tom drugi Sagi Krynickiej. Dopiero teraz wciągnęłam się po całości. Co za historia! Jak opowiedziana! W jakich czasach obsadzona! Zachwycająca. Szczególnym uczuciem obdarzyłam Aurelię, która w drugiej części pod swoje skrzydła nie waha się przyjąć Stanisława i Teodozji czyli dzieci Emilii. Jej niezłomność, jakaś zadziorność a także ciepło, czułość, opiekuńczość – coś wspaniałego. Nie sposób nie polubić takiej bohaterki! I nic dziwnego, że na horyzoncie przed dziewczyną rysuje się możliwość kolejnego zamążpójścia. Czy Filip Rapacz ma w sobie dość cierpliwości, by krok po kroku przekonać do siebie i do wspólnej przyszłości ukochaną Aurelię? Równie mocno moje serce skradł Nikifor i jego mama, Eudokia. Moją fascynację umocniła wiadomość, że postać malarza jest prawdziwa. Z ogromną ciekawością śledziłam i śledzę ich losy. A szczególnie losy tego wybitnego chłopca, po którym nie spodziewano się wiele. U Matyldy również nie małe zmiany... Kobieta zostaje zmuszona, by stawić i...

  Tom pierwszy Sagi Krynickiej. Krynica wciąż do odkrycia. Jeszcze tam nie dotarliśmy. Co się odwlecze to wiadomo, nie uciecze. Ale postanowiłam, że zanim taka realna podróż, wybiorę się tam za sprawą powieści Pani Edyty Świętek. Nie żałuję. Czekam, aż powrócę tam za sprawą drugiej części serii. Córka łemkowskich chłopów, Aurelia, wychodzi za mąż za syna właścicieli tartaku. Jest to szczęśliwe małżeństwo, które, niestety, nie trwa długo. Kiedy Jan umiera, żona zostaje sama z rozpaczą i żałobą w sercu a także z ogromem wątpliwości, obaw o przyszłość, mimo oddanych jej teściów, którzy są jej bardzo przychylni. Jednak komuś bardzo nie w smak taka zażyłość i robi wszystko, by rodzinę skłócić a majątek zagarnąć dla siebie ... Jak z nieba spada Aurelii Matylda. Kobieta przyjeżdża do Krynicy w celu polepszenia stanu zdrowia i z nadzieją, że krótko po powrocie do Krakowa będzie w stanie błogosławionym. Szybko zaprzyjaźniają się ze sobą. Obiecują, że będą się spotykać co rok w kr...