Książka Non Stop

  Macie ochotę na podróż do przeszłości? Do Krakowa? Ja odbyłam ją już po raz trzeci. Zachęcam, aby pójść w moje ślady. Warto! Tom trzeci. Rok 1397. Kiedy Milda staje na nogi po chorobie, rusza na ratunek przyjaciółce. Kiedy kobieta wychodzi na wolność łączy się z Szymonem i wraz z nim wychowuje Małgorzatę. Z taką córką na pewno nie zaznają znużenia, oj nie. Milda z kolei wchodzi do rodziny kupieckiej, gdzie nie będzie miała łatwego życia przede wszystkim przez teścia, który zupełnie jej nie akceptuje. Czy to się jeszcze zmieni? Królowa Jadwiga również ma swojej codzienności sporo do zarzucenia. Ze swoim małżonkiem spędza bardzo mało czasu, co oczywiście przekłada się na różne płaszczyzny ich życia. Prezentowana powieść ma w sobie coś z baśni. Szczególnie wtedy, kiedy wędrujemy po zamku. Wyobrażałam sobie, że przemierzam ciemne, wąskie korytarze, które oświecają powieszone na ścianach świece... Pani Lucyna Olejniczak wykonała solidny kawał pracy tworząc tę serię. Z prz...

  Dziękuję Wydawnictwu Filia za egzemplarz do recenzji. Być może nie wszyscy wiedzą, że twórczość Pani Joanny Tekieli jest bardzo zielona i spokojna. Pisze ona książki, w których dużą rolę odgrywają właśnie te aspekty. Można więc śmiało sięgać na poprawę nastroju albo na uspokojenie. Na pewno się nie zawiedziecie. Bohaterowie mają dużo przestrzeni na obcowanie z naturą, a my na zaczerpnięcie oddechu. „Właściwa stacja” to kolejna historia, która zachwyci swoją prostotą i mądrością. Bardzo doceniam, że postaci nie wszczynają „dram”, a rozmawiają i wyjaśniają. Nie ma tutaj też koloryzowania. Pani Tekieli to dowód na to, że nie trzeba wciskać wszędzie wulgaryzmów albo scen erotycznych, aby przynieść czytelnikowi satysfakcję z lektury. Wanda traci pracę i musi znaleźć kolejną, co wcale nie będzie łatwiejsze. Wszak kobieta pierwszą młodość ma już za sobą. Po pewnym czasie zatrudnia się w szkolnej stołówce. Nie jest to zatrudnienie marzeń, ale nie ma tego złego. Popołudnia może s...

  Drugi tom serii Kaszubskiej. Lubię powieści Darii Kaszubowskiej. Kilka już miałam przyjemność czytać i wiem, że każda kolejna będzie równie dobra, albo i lepsza. Na jej cyklu również się nie zawiodłam. Myślę, iż tak będzie do samego końca. Po śmierci ojca, Bernarda Stoltmana, jego dzieci chcą odkryć prawdę na temat tego zdarzenia. Czy to działanie doprowadzi ich do przebaczenia? A może jednak chęć zemsty zwycięży? Obok codzienności Stoltmanów mamy szansę śledzić ówczesną politykę. Bohaterowie nie siedzą bezczynnie. Annie przychodzi stawić czoła konfliktowi pomiędzy niemieckim mężem a miłością do ojczyzny. Bruno robi wszystko, aby utrzymać gospodarstwo na powierzchni. Anton dołącza do powstania wielkopolskiego, a Piotr coraz mocniej angażuje się w politykę. To i jeszcze więcej w niniejszej powieści. Jest bardzo obiecująco. Chętnie sięgnę po kolejne tomy. Warto czytać je w tej kolejności: „ Sztorm”, „ Zemsta”, „ Krew”, „ Walka”, „ Ogień”, „ Mgła”, „ Nadzieja”,...

  Tekst powstaje we współpracy z wydawnictwem Znak. Kiedy tylko zaczną Państwo czytać tę powieść, wyczują, że coś wisi w powietrzu. Z każdą stroną atmosfera robi się cięższa, a pytań wciąż przybywa. Odpowiedzi, póki co, brak. Muszą Państwo uzbroić się w cierpliwość. Sądzę, że warto. Tak to właśnie wyglądało. Czytałam i zachodziłam w głowę. O co chodzi. Co oni ukrywają? Bo to że ukrywają – to pewne. Obserwujemy z pozoru zwyczajny grill. Zwyczajne spotkanie w gronie znajomych. Oprócz tego autorka wprowadza nas w życie bohaterów. Poznajemy wiolonczelistkę Clementine i jej przyjaciółkę od czasów dzieciństwa – Erikę, a także ich bliskich. Kobiety łączy wyjątkowa więź, ale też wiele przed sobą zatajają. Czy to wyjdzie na jaw? Życie trzech rodzin, które spotykają się pewnego niedzielnego popołudnia, bez wątpienia nadal biegłoby swoim tempem. Niestety tak się nie dzieje. Zostają postawieni przed koniecznością budowania codzienności na nowo. Ponad 500 stron. Do pewnego moment...

  Już dawno nie miałam okazji przeczytać tak dobrej historii, w której odnalazłabym tyle natury, roślinności, a te tylko rozpalały moją wyobraźnię. Pewnie to był idealny moment właśnie na nią. Pewnie wcześniej, albo i później, odebrałabym ją już inaczej. „Wielka samotność” to opowieść naznaczona trudem, walką o dobre jutro, które nie jest oczywiste mając przy sobie zupełnie nieobliczalnego człowieka. To wszystko staje się codziennością dla Cory i Leni. Kiedy ojciec dla jednej a mąż dla drugiej, Ernst, wraca do domu po wojnie w Wietnamie szybko podejmują decyzję o zmianie miejsca zamieszkania. Alaska staje się nowym centrum ich świata. Na początku cała trójka oddycha z ulgą, bo czuje, jakby „złapała Pana Boga za nogi”. Jest cudownie. Ale niestety ten stan nie trwa wiecznie. Zła kondycja psychiczna ojca ma negatywny wpływ na najbliższych i skutecznie odbiera poczucie bezpieczeństwa. Zamiast niego do Cory i Leni z całą mocą dociera niczym niezmącony fakt, że są tutaj same. Pomimo ...

  Tekst powstaje we współpracy z Wydawnictwem Znak, dziękuję za egzemplarz recenzencki. „ Bestseller. Skandal” to jazda bez trzymanki. Jesteście Państwo na to przygotowani? To zapinamy pasy. Mamy tutaj trzy kobiety, które łączy potrzeba? Chęć? Stworzenia literackiego dzieła. Tytułowego bestselleru. Holly ma jest aktorką posiadającą wszystko, czego dusza zapragnie. Oczywiście tak z pozoru, bo dziewczynie brakuje czegoś w jej mniemaniu bardzo potrzebnego. Bestselleru. Żeby marzenie stało się rzeczywistością nie ma innego wyjścia jak tylko schować dumę i inne uczucia do kieszeni i zwrócić się z prośbą o pomoc do TEJ osoby. Absolutnej mistrzyni. Amanda z kolei jest sławną pisarką, ale jej droga do tego momentu nie była wyścielona płatkami róż. Jej dzieciństwo to twarda, nieprzystępna codzienność, co oczywiście ma swoje odzwierciedlenie w teraźniejszości. Kayla nie ma łatwego życia. Jest to postać, która swoje sekrety ujawnia krok po kroku. Mieszkanie w samochodzie, praca z siostram...

  Bardzo lubię powieści, które wychodzą od Joanny Szarańskiej. Szczególną sympatią darzę serię Kraina Zeszłorocznych Choinek i Cztery płatki śniegu. „Cuda na śniegu” postanowiłam przeczytać, bo dlaczego nie, skoro poprzednie naprawdę przypadły mi do gustu. Nie żałuję, ale euforii już nie było. Niegdyś „Bajka” była magiczna. Zwłaszcza tuż przed i w czasie Bożego Narodzenia. Otulający przytulny nastrój, unosząca się w powietrzu woń goździków, zieleń choinki, którą tłumiły kolorowe lampki, prezenty... wszystko, co tylko sobie zamarzycie było właśnie tam. Ale to uległo zmianie po śmierci żony właściciela, ponieważ to ona ową magię rozniecała. Gdy lokalna gazeta miejscowości Cztery Mosty publikuje zaskakujące ogłoszenie, w Aleksandrze zaczyna burzyć się krew. Nagle „Bajka” zaczyna tętnić życiem... właściciel nie wie, co jest tego powodem. Oczywiście do czasu. Komuś ewidentnie zależy, żeby wskrzesić pensjonat... I wszystko byłoby super, gdyż historia jest ciekawa, pomysł intrygują...