Książka Non Stop

  Gdy otrzymałam przesyłkę od Wydawnictwa Filia, uśmiechnęłam się. Najpierw zobaczyłam różową kopertę, a później tę śliczną okładkę. I nie jest to ani trochę naciągane. Ma coś w sobie, przyznajcie. Nie namyślając się długo zaczęłam czytać i przepadłam. Odnalazłam w niej poniekąd swoją historię, choć, jednocześnie, tak wiele różni mnie od Doroty, która wskutek wypadku porusza się na wózku inwalidzkim. Nie może tego zaakceptować. Odtrąca bardziej lub mniej świadomie swojego męża Aleksa, który naprawdę chce jej pomagać. Ale kobieta pogrążona w czarnych myślach... wiadomo w jaki sposób reaguje. Aleks z kolei, przeciążony pracą i stresem, sam trafia do szpitala. Poznaje tam pozytywnie nastawioną do życia Marię i początkowo zbuntowaną przeciwko losowi, Laurę. Z czasem jego relacja z tą ostatnią zaczyna nabierać... rumieńców. Poznajemy też Arletę i Michała. Michał jest neurochirurgiem, świetnym fachowcem. Za to na płaszczyźnie prywatnej zagubiony i samotny. Arleta przychodzi do nieg...

  Jest zwyczajny dzień. Laurie wraca do domu autobusem. Nagle unosi wzrok i dostrzega chłopaka. On odwzajemnia to spojrzenie. Trwa to chwilę. Pojazd rusza, a w sercu kobiety rodzi się postanowienie: Znajdę go! Dotychczas nie wierzyła w miłość od pierwszego wejrzenia. Czy los chce, żeby zmieniła w tym temacie zdanie? W poszukiwania wciąga swoją przyjaciółkę Sophie. Rok później drogi Laurie i, jak się okazuje, Jacka przecinają się, ale ma to miejsce w najmniej sprzyjających okolicznościach. Początkowo dziewczyna w ogóle zastanawia się, czy Jack ją pamięta. Czy to nie jest tak, że ona się „wkręciła” w poszukiwania w czasie, gdy on zapomniał o tamtym przystankowym spojrzeniu. Okazuje się, że nie. Jednak ten fakt nie zmienia położenia, w którym się znajdują. Jak z tego wybrnąć? Czy zawalczą? Nie żałuję, że przeczytałam tę książkę. Była dobra. Coś z niej na pewno zapamiętam. Nie spodziewałam się, że mnie zaskoczy, a jednak tak się wydarzyło. Warto wspomnieć, że „Jeden dzień w ...

  Tekst powstaje we współpracy z Wydawnictwem Literackim. Serdecznie dziękuję za nadesłanie egzemplarza do recenzji. Kiedy w zapowiedziach pojawiła się niniejsza powieść, nie ukrywam, ucieszyłam się. W ubiegłym roku miałam okazję czytać „Małą wojenną bibliotekę” tej autorki i przypadła mi ona do gustu na tyle, aby zainteresować się kolejną. Uważam, że miałam możliwość poznać naprawdę dobrą powieść. Mamy tutaj dwie kobiety, Grace La Monte, bibliotekarkę, i Beę Gold, listonoszkę, (obie miały nadzieję, że zostaną rodziną. Bea była związana z bratem Grace...), które wbrew panującej wojennej zawierusze decydują się otworzyć klub książki. Inicjatywa szybko zaczyna cieszyć się popularnością. Okazuje się być doskonałą odskocznią od codzienności. Kobiety są odważne i nie boją się ryzykować. Przyjdzie im za to zapłacić wysoką cenę. Czy będą miały szczęście przejść przez tak niepewne czasy, w których przyszło im żyć? „ Wojenny klub książki” to historia, w której... książki grają...

  Tekst powstał we współpracy z Wydawnictwem Emocje Plus Minus. Dziękuję za przesłanie egzemplarza książki. Któż z nas przynajmniej raz w życiu nie słyszał takich piosenek jak „The Road To Hell”, „Julia”, „Josephine” czy w okresie Świąt Bożego Narodzenia „Driving Home For Christmas”? Raczej każdy. Ale mało osób wie do kogo należy ten unikalny, zachrypnięty głos i ta wyjątkowa gra techniką slide na gitarze. I tu z pomocą przychodzi Szymon Babuchowski ze swoją najnowszą książką pt. „Chris Rea. Biografia niespokojnej duszy”. Autor podejmuje się nie lada wyzwania próbując przybliżyć sylwetkę tego brytyjskiego piosenkarza, kompozytora i autora licznych utworów. Polega ono na tym, że trzeba skleić historię jedynie z archiwalnych wywiadów oraz z tekstów piosenek. Dosłownie czytania między wierszami. A że bohater tej książki bardzo dbał o ochronę swojego życia osobistego i stronił od mediów jak tylko się dało – to zadania nie ułatwia. I niestety odczuwa się to w tej książce. Mam wraże...

  Dzień dobry! W dzisiejszym wpisie chciałabym przybliżyć Państwu tom drugi serii „Sandomierskie wzgórza”. Pamiętam dobrze, że kiedyś do kilku tomowych opowieści podchodziłam różnie. Pierwszy tom zwykle pochłaniałam z zaciekawieniem, ale im dalej w kolejne części, tym nie było już kolorowo. Teraz się to zmieniło. Cykl Krynicki mnie nie zawiódł, wszystkie tomy były na wysokim poziomie. Podobnie „Sandomierskie wzgórza”. Można śmiało kupić całość. Nie będziecie żałowali. Obiecuję! Po porwaniu Eustachy odkrywa, że przebywa u hrabiego Maksymiliana Orszanda. Proponuje on Eustachemu … grę o spadek. Mężczyzna nie jest tym zainteresowany. Tymczasem Alina, podczas nieobecności męża, ma szansę przekonać się ile on dla niej znaczy. Przejęta niepokojem robi co może, by go odszukać. Kobieta zaczyna się też żywo interesować ziołolecznictwem. O ile Eustachy, którego pustelnik chciał wyuczyć w tej dziedzinie, wcale się do tego nie garnął, to Alinie wiedza sama wchodzi do głowy. Nie trzeba ...

  Tom trzeci serii o Joannie Chyłce. Ostatnia sprawa dla Chyłki zakończyła się naprawdę ostro. Teraz piastuje stanowisko prawnicze w centrum handlowym. Średnio to do niej pasuje, prawda? Ale cóż... Chcąc zdobyć kolejnego klienta, wręcza swoją wizytówkę... Romowi. Mężczyzna informuje ją, że jego żona i córka zostały zamordowane i oczywiście on jest pierwszym podejrzanym. Gdyby tego było mało firma ubezpieczeniowa zupełnie nie śpieszy się z wypłaceniem wysokiej polisy. Chyłka jeszcze nie wie, że to dopiero początek... w związku z tą sprawą przychodzi jej stanąć twarzą w twarz ze starymi znajomymi, a Kordian staje po drugiej strony barykady. Im dalej w tę serię, tym lepiej. Niebanalne intrygi i zaskakujące rozwiązania, ale przede wszystkim bohaterowie. Wyraziści, charakterni. Jacyś. Jest naprawdę świetnie. Mam nadzieję, że nic tu się na minus nie zmieni. Bardzo interesuje mnie wątek Chyłki i Kordiana i przede wszystkim dla nich mam taką ochotę iść dalej.

  Tom drugi trylogii „Zauroczenie”. Pani Krystyna jak zawsze serwuje nam literacką ucztę na najwyższym poziomie. Lekka historia rozciąga się na trzy tomy, przez co przyjemności jest więcej. Pod płaszczykiem spokojnej fabuły, jak zwykle, bez trudu można wypatrzeć coś ważniejszego, nad czym może zechcemy się zatrzymać. Może będzie to temat zazdrości, która, jeśli jest totalnie bezpodstawna, rani obie strony? Pamiętacie Państwo z pierwszej części, czyli z „Zauroczenia” Emilię? Która wraz z dwiema córkami wynajmuje dom od Matyldy i Ignacego? To właśnie o nią tak bardzo zazdrosna jest Matylda. Chorobliwie wręcz. Tymczasem Kacper – ten bawidamek i lekkoduch – po raz kolejny jest przekonany, że znalazł miłość na całe życie. Próbuje usprawiedliwić swoje poszukiwania drugiej połówki zasłyszaną niegdyś od dziadka historią. Chłopak nie wyobraża sobie podzielić losu przodka... Z kolei jego brat, Jakub, wiernie trwa przy boku Zosi. Tyle, że kiedyś nadejdzie czas na kolejny krok. Czy mężc...