Książka Non Stop

  Tom czwarty serii „Sandomierskie wzgórza”. Kiedy w ubiegłym roku poznałam wszystkie części sagi Krynickiej, pomyślałam, że już nigdy nic tak dobrego nie przeczytam. Teraz, będąc już praktycznie na końcu „Sandomierskich wzgórz”, myślę tak samo. Te książki są tak bardzo dobre, że jeśli nie czytaliście, nie macie możliwości sobie tego wyobrazić. Tak wciągająca historia, spisana lekko i bardzo, naprawdę bardzo plastycznie, że nic tylko się podczas lektury rozpłynąć. Jak na pewno wszyscy się domyślają, poznajemy tutaj dalsze losy bohaterów i rzeczywiście kobiet niezłomnego ducha. Weronika Skoczylas jest już u kresu wytrzymałości. Ile można usługiwać bliskim bez słowa wdzięczności, albo choć gestu wdzięczności. Kolejne dziecko w drodze również spraw nie ułatwia. W najbardziej krytycznym momencie życia kobiety pojawia się Alina, która wskazuje drogę. Pokazuje, że jest szansa i Weronika zbiera w sobie wszystkie pokłady odwagi. A w tamtych czasach to nie lada wyczyn. Do Marcjanny lo...

  Chociaż premiera tej książki będzie miała miejsce 29.07, uważam, że dzisiaj jest idealna pora, bym Państwu o niej opowiedziała. Wiecie, że 22 dzień każdego miesiąca jest określany w kościelnych kręgach jako ten świętej Rity? Wierni uczestniczą w tym czasie w specjalnych nabożeństwach podczas których panuje zwyczaj święcenia róż. Staram się podtrzymywać z nią relację już kilka dobrych lat i przez ten czas nie miałam jakoś okazji, by zagłębić się w jej życie. Znałam tylko te „największe” punkty życiorysu kobiety. Dzięki Pani Dorocie Ponińskiej i Wydawnictwu Znak miałam okazję nadrobić zaległości w niepełne trzy dni. Rita była wyczekanym i wymodlonym darem od Pana Boga wtedy, gdy jej rodzice już starali się pogodzić z faktem bezdzietności. Dziewczynka była radosna, rezolutna, była prawdziwą radością. Kiedy narodził się w niej pomysł, czy raczej poczuła powołanie pójścia do zakonu, była pewna, że nic nie stanie na przeszkodzie, aby to wypełnić. Jednak rodzice, zwłaszcza ojciec, ...

  Życie jest zupełnie nieprzewidywalne. Niczego w stu procentach nie możemy być pewni. Główna bohaterka książki „Jak nie teraz, to kiedy?” na pewno w najczarniejszych snach nie widziała miejsca dla takiego wydarzenia, w jakim przyszło jej uczestniczyć, w swoim normalnym życiu żony, mamy, przyjaciółki i cenionej fryzjerki. Tylko kilka kroków dzieliło Mirkę od spełnienia marzenia o większym mieszkaniu. Przecież to dobre pragnienie, czyż nie? Dlaczego więc los akurat w tym momencie powiedział: nie? Zamiast radości urządzania, może jakichś sprzeczek z mężem kobiecie przychodzi zmagać się z traumatycznym doświadczeniem. Czy z tego wyjdzie i jeszcze ucieszy się życiem? Pomimo trudności, które spadają na bohaterów, powieść jest bardzo spokojna i harmonijna. Wszystko ze sobą dobrze współgra. Bardzo doceniam, że autorka unika tutaj płytkich kłótni między postaciami o bzdury, które doprowadzają do rozstań czy rozwodów. Przypadła mi do gustu naprawdę mocno postawa Michała, męża Miry, k...

  Z przyjemnością zabrałam się za lekturę książki „Ten, którego kochały”. Czytałam poprzednie i bardzo mi się podobały na czele z pierwszą, była cudna! Tak więc nie mogłam przegapić najnowszej. Sądziłam, że będzie kolejne „szaleństwo” i wielkie wow. Nie zawiodłam się do końca, ale też nie ma zachwytu. Jest to lekka historia powiedziałabym nawet że chwilami płytka, do połknięcia w jedno lub kilka wakacyjnych popołudni. Pod warunkiem, iż nie szukacie głębokiego przekazu! Bo tutaj próżno tego szukać. Nie przypadła mi też do gustu oś czasowa obecna w powieści. Nie mogłam sprawnie wyłapać, o której siostrze aktualnie czytam. Trzy zewnętrznie identyczne siostry: Pohebe, Eliza i Rose. W dzieciństwie nawet mama dziewczyn miała problem, by je rozróżnić. Ale lata mijały, siostry dorosły i okazuje się, że są tak różne, iż nikt nie mógłby tego podejrzewać. No bo skoro trojaczki... a jednak. Rose traci miłość i ma dosyć swojego miejsca pracy. Wraca do rodzinnego domu. Pohebe wciąż się w...

  Tom drugi cyklu „Bestseller”. W lecie chętniej sięgam po lekkie historie, które nie męczą a przynoszą mnóstwo przyjemności. Jedną z takich właśnie był „Bestseller. Szantaż”. W pierwszy tom serii nie mogłam się wkręcić, w drugi zaś weszłam płynnie i bez zgrzytów. Wielki świat. Władza. Duże pieniądze, za które można... kupić wszystko?... taka właśnie jest najnowsza seria jednej z najpopularniejszych polskich pisarek. Trzy kobiety łączy pragnienie wypuszczenia w świat książki, która zostanie okrzyknięta mianem bestselleru. Każda tego chce z innych pobudek, ale tylko jedna z nich ma na tę powieść pomysł i potencjał. Amanda zmaga się z zawodowym wypaleniem. Kayla marzy o tym, aby zobaczyć własne nazwisko na okładce swojej pracy. Kiedy otrzymuje propozycję sprzedaży książki, od razu odmawia. Mężczyzna, który składa tę ofertę, wie jednak jak ją podejść. Oferuje pomoc w poszukiwaniach jej córki w zamian za maszynopis... Obok czegoś takiego wszystko w niej kruszeje. Jak potoczą s...

  Takim oto sposobem poznałam całą historię bohaterów, których życie toczy się na pięknych żuławskich ziemiach. Muszę przyznać, że nie miałam świadomości wcześniej jak bardzo brakowało tego czwartego tomu. Teraz już to wiem i uważam, iż jest on najlepszy ze wszystkich. Tak, mnie też to zaskoczyło. Ewa uciekła na Żuławy i tu znalazła wytchnienie oraz bezpieczeństwo, którego tak bardzo jej niegdyś brakowało. Wraz z tymi pozytywnymi doznaniami życie przygotowało dla niej jeszcze kilka miłych niespodzianek. Na swojej drodze spotkała dobrych i serdecznych ludzi a także miłość, jak się wydaje, swojego życia. Cieniem kładzie się jedynie jej relacja, a raczej brak relacji, z matką. Ewa w dzieciństwie została przez nią porzucona. Teraz przychodzi czas, by to uporządkować i dowiedzieć się, co tak naprawdę stoi za zniknięciem kobiety. „Powrót zza mgieł” daje nam sposobność poznania Barbary, która jest mamą Ewy. Jest to bardzo poruszająca opowieść. Niejednokrotnie miałam ochotę wstrząsn...

  Tę książkę skończyłam czytać tuż przed wyjazdem na wakacje, więc siłą rzeczy recenzja musiała poczekać. Ogólnie rzecz ujmując w ogóle nie spodziewałam się, że „Róża” aż tak mocno przypadnie mi do gustu. Raczej podejrzewałam, iż będzie to kolejna słodko – gorzka historia, którą po prostu przeczytam. Nic bardziej mylnego, chociaż, muszę uczciwie przyznać, długo czekałam na zachwyt. Opowieść jest prowadzona dwutorowo. W roku 1943 Tadeusz trafia na przymusowe roboty do niemieckiej szkółki róż. Nie chce, ale musi wykonywać swoje obowiązki. Tam na jego drodze staje dziewczyna, Alma Rose. Początek ich znajomości jest chłodny i zdystansowany, ale widać, że im częściej się spotykają, negatywne emocje wobec siebie zdają się rozmywać. Aż zanikają całkowicie ustępując miejsca czemuś zupełnie innemu. W latach współczesnych wydaje się, że Tadeusz jest u boku żony naprawdę szczęśliwy. Na pewno jest wobec niej bardzo troskliwy i kochający. Wszystko to jednak staje się przeszłością, gdy mał...