Książka Non Stop

  Tom drugi cyklu „Bestseller”. W lecie chętniej sięgam po lekkie historie, które nie męczą a przynoszą mnóstwo przyjemności. Jedną z takich właśnie był „Bestseller. Szantaż”. W pierwszy tom serii nie mogłam się wkręcić, w drugi zaś weszłam płynnie i bez zgrzytów. Wielki świat. Władza. Duże pieniądze, za które można... kupić wszystko?... taka właśnie jest najnowsza seria jednej z najpopularniejszych polskich pisarek. Trzy kobiety łączy pragnienie wypuszczenia w świat książki, która zostanie okrzyknięta mianem bestselleru. Każda tego chce z innych pobudek, ale tylko jedna z nich ma na tę powieść pomysł i potencjał. Amanda zmaga się z zawodowym wypaleniem. Kayla marzy o tym, aby zobaczyć własne nazwisko na okładce swojej pracy. Kiedy otrzymuje propozycję sprzedaży książki, od razu odmawia. Mężczyzna, który składa tę ofertę, wie jednak jak ją podejść. Oferuje pomoc w poszukiwaniach jej córki w zamian za maszynopis... Obok czegoś takiego wszystko w niej kruszeje. Jak potoczą s...

  Takim oto sposobem poznałam całą historię bohaterów, których życie toczy się na pięknych żuławskich ziemiach. Muszę przyznać, że nie miałam świadomości wcześniej jak bardzo brakowało tego czwartego tomu. Teraz już to wiem i uważam, iż jest on najlepszy ze wszystkich. Tak, mnie też to zaskoczyło. Ewa uciekła na Żuławy i tu znalazła wytchnienie oraz bezpieczeństwo, którego tak bardzo jej niegdyś brakowało. Wraz z tymi pozytywnymi doznaniami życie przygotowało dla niej jeszcze kilka miłych niespodzianek. Na swojej drodze spotkała dobrych i serdecznych ludzi a także miłość, jak się wydaje, swojego życia. Cieniem kładzie się jedynie jej relacja, a raczej brak relacji, z matką. Ewa w dzieciństwie została przez nią porzucona. Teraz przychodzi czas, by to uporządkować i dowiedzieć się, co tak naprawdę stoi za zniknięciem kobiety. „Powrót zza mgieł” daje nam sposobność poznania Barbary, która jest mamą Ewy. Jest to bardzo poruszająca opowieść. Niejednokrotnie miałam ochotę wstrząsn...

  Tę książkę skończyłam czytać tuż przed wyjazdem na wakacje, więc siłą rzeczy recenzja musiała poczekać. Ogólnie rzecz ujmując w ogóle nie spodziewałam się, że „Róża” aż tak mocno przypadnie mi do gustu. Raczej podejrzewałam, iż będzie to kolejna słodko – gorzka historia, którą po prostu przeczytam. Nic bardziej mylnego, chociaż, muszę uczciwie przyznać, długo czekałam na zachwyt. Opowieść jest prowadzona dwutorowo. W roku 1943 Tadeusz trafia na przymusowe roboty do niemieckiej szkółki róż. Nie chce, ale musi wykonywać swoje obowiązki. Tam na jego drodze staje dziewczyna, Alma Rose. Początek ich znajomości jest chłodny i zdystansowany, ale widać, że im częściej się spotykają, negatywne emocje wobec siebie zdają się rozmywać. Aż zanikają całkowicie ustępując miejsca czemuś zupełnie innemu. W latach współczesnych wydaje się, że Tadeusz jest u boku żony naprawdę szczęśliwy. Na pewno jest wobec niej bardzo troskliwy i kochający. Wszystko to jednak staje się przeszłością, gdy mał...

  Kilka lat temu przeczytałam pierwsze dwa tomy „Cyklu Żuławskiego”. Podobały mi się. Do dziś pamiętam, co czułam podczas lektur. Tym bardziej, że teraz kiedy otworzyłam trzecią część, zalały mnie te same emocje. Atmosfera tam panująca głaszcze mnie po sercu jak tylko wspomnę książki. A to że pochłonęłam „W cieniu wierzb” jest zasługą premiery czwartego tomu, który już chłonę. Ewa staje na nogi po trudnych doświadczeniach z przeszłości. Związek z Michałem skutecznie pozbawił ją poczucia bezpieczeństwa i własnej wartości. Kobieta skuliła się w sobie. Teraz powoli, krok po kroku podnosi głowę. Pomagają jej w tym życzliwi ludzie na czele z Kamilem, do którego jej serce wyrywa się szczególnie. Przed dziewczyną jednak nie rozpościera się tylko prosta droga, podczas której widoki zapierają dech w piersi. Ewie przychodzi zmierzyć się z trudną prawdą o mamie. Czy kobieta naprawdę porzuciła córkę i o niej zapomniała? Nie mam zielonego pojęcia jak Pani Sylwia Kubik to zrobiła, ale s...

  Ostatnio Instagram został zasypany zdjęciami ze spotkania z Panem Remigiuszem Mrozem na Kalatówkach. Było ono zorganizowane z okazji premiery najnowszej książki z serii Komisarz Forst „Urwisko” i okazało się być dla mnie impulsem, by poczytać kolejny tom. Wczoraj doczytałam i na końcu czekał na mnie smaczek w postaci wzmianki o mojej wiosce! Miłe to było, nie powiem, że nie. Ci, którzy czytają tę serię wraz z ukazaniem się kolejnych części, przed premierą „Deniwelacji” pewnie byli zaskoczeni. Historia Wiktora miała zamykać się w trzech tomach. Ja już wiem, że jeszcze sporo przede mną. Czwarta część mocno przypadła mi do gustu. Działo się dużo i miałam nawet okazję wyskoczyć na chwilę do Hiszpanii! Pamiętacie Państwo jak zakończyła się akcja poprzedniego tomu? Wiktor znika... w „Deniwelacji” „odnajdujemy” go w zupełnie innym zakątku na ziemi. W Hiszpanii. Dlaczego akurat tam? Kto albo co go do tego skłoniło? W tym samym czasie nikt w Zakopanem nie ma czasu na nudę. W Tatrach...

  Tom trzeci serii „Sandomierskie wzgórza”. Już rozumiem dlaczego Panią Edytę określa się mianem „mistrzyni sag”. Ona naprawdę wie, kiedy i jak dany tom zakończyć, by czytelnik czekał z niecierpliwością na premierę. Chyba, że czyta on w momencie, gdy na rynku są już dostępne kolejne części. Doczekaliśmy się! Idą zmiany! Eustachy i Alina zmieniają miejsce zamieszkania. Sprowadzają się do miasta. Mężczyzna rozpoczyna pracę w urzędzie, a jego małżonka wciąż zajmuje się zielarstwem. Ponadto pod ich dach przybywa Marcjanna z synem. Odnaleziono też ciało martwego Bożydara... jego pogrążeni w żałobie bliscy rozważają sprzedaż piekarni. Jest to też moment, kiedy Alina coraz intensywniej zaczyna zastanawiać się, czy w małżeństwie zazna prawdziwej miłości... Ta lektura to czysta przyjemność. Czyta się lekko i szybko. Z pewnością też zdarza się powrócić do niej pamięcią, ponieważ wykreowani tutaj bohaterowie bardzo chwytają za serce. Są autentyczni i ich życie takie jest. Nie pr...

  Tekst powstaje we współpracy z Wydawnictwem Filia, bardzo dziękuję za przesłanie egzemplarza do recenzji. Emocje, emocje i jeszcze raz emocje. Tak można najkrócej opisać „Ciężar winy”. Mała garstka autorów potrafi obudzić we mnie tak szeroki wachlarz uczuć jak dobrze umie to zrobić Pani Barbara Wysoczańska. Czytałam i autentycznie czułam jak w gardle rośnie kula, której trudno się pozbyć. Łzy też już czaiły się gotowe do ruszenia w trasę. Nie potrzebowałam wiele, żeby pochłonąć całą powieść. To zasługa lekkości pióra, jakie ma autorka. Temat bardzo trudny, ale pięknie podany. Sięgnijcie po tę historię, by przekonać się, że takie połączenie jest jak najbardziej możliwe. W roku 1944 do niemieckiego Grunberg trafia transport z jeńcami po klęsce Powstania Warszawskiego. Wśród nich jest Karol Borkowski, który zostaje oddelegowany do fabryki zbrojeniowej. Tam poznaje Emmę – pielęgniarkę. Los splata ich drogi, chociaż oni dobrze wiedzą, że ta relacja nie zaprowadzi ich do nicze...