Książka Non Stop

  Bardzo lubię powieści, które wychodzą od Joanny Szarańskiej. Szczególną sympatią darzę serię Kraina Zeszłorocznych Choinek i Cztery płatki śniegu. „Cuda na śniegu” postanowiłam przeczytać, bo dlaczego nie, skoro poprzednie naprawdę przypadły mi do gustu. Nie żałuję, ale euforii już nie było. Niegdyś „Bajka” była magiczna. Zwłaszcza tuż przed i w czasie Bożego Narodzenia. Otulający przytulny nastrój, unosząca się w powietrzu woń goździków, zieleń choinki, którą tłumiły kolorowe lampki, prezenty... wszystko, co tylko sobie zamarzycie było właśnie tam. Ale to uległo zmianie po śmierci żony właściciela, ponieważ to ona ową magię rozniecała. Gdy lokalna gazeta miejscowości Cztery Mosty publikuje zaskakujące ogłoszenie, w Aleksandrze zaczyna burzyć się krew. Nagle „Bajka” zaczyna tętnić życiem... właściciel nie wie, co jest tego powodem. Oczywiście do czasu. Komuś ewidentnie zależy, żeby wskrzesić pensjonat... I wszystko byłoby super, gdyż historia jest ciekawa, pomysł intrygują...

  Tekst powstaje we współpracy z wydawnictwem Videograf oraz portalem Lubimy czytać. Dziękuję za przesłanie egzemplarza do recenzji. Kiedy Ewa wyjeżdża do Niemiec, nie zdaje sobie sprawy jak bardzo pobyt tam wpłynie na jej życie teraźniejsze i, może, na przyszłość. O ile na to pozwoli. Dostaje się tam w związku ze stażem. Ma go odbyć w prestiżowej pracowni projektowej w Berlinie Wschodnim. Przyjaciółka, Helena, prosi ją, aby przy okazji miała oczy szeroko otwarte na temat zaginięcia jej brata. Kobieta nadal wierzy, że Maciek żyje. Liczy na to, że Ewie uda się zdobyć jakąś informację... gdyby tylko wiedziała... Poznajemy również historie dziewczyn z czasów ich dzieciństwa, mamy pełen wgląd w początki ich relacji. Na ich przykładzie śmiało można powiedzieć, że prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie. Dobrze, jeśli się w tej biedzie wspierają, są ze sobą naprawdę blisko. Tutaj to się udało, a nawet jeszcze więcej. Trzymają się razem też teraz, w dorosłym życiu, które wy...

  Trzeci, ostatni tom serii „Zauroczenie”. Ależ mnie ta historia zauroczyła! Była wspaniała, ale dobrze, że zatrzymuje się na trzech częściach. Pani Krystyna Mirek wie, kiedy powiedzieć stop i zawsze robi to w idealnych momentach. Ma świetne wyczucie smaku. Kacper mieszkając z Emilią i jej córkami, z szalonego bawidamka staje się niczym stateczny mąż i tata. I, o dziwo, twierdzi, że jest mu w takim układzie bardzo dobrze, ale co na to Emilia? Jest to trochę zaskakujące i niecodzienne działanie, na które obie strony wyrażają zgodę. Czy nie będzie to tylko chwilowe? Dotychczas w życiu Kacpra ciężko szukać stałości... Z kolei od Jakuba jego partnerka jak i rodzice zdają się oczekiwać deklaracji, kolejnego kroku. Nic nie stoi na przeszkodzie, by go postawić. Absolutnie wszystko mówi, że wydarzy się to lada chwila. Czy rzeczywiście? Który z braci pierwszy wyciągnie pierścionek w stronę swojej wybranki? Są jeszcze starsi bohaterowie, którzy nie tylko są gotowi do pomocy młodym...

  Gdy otrzymałam przesyłkę od Wydawnictwa Filia, uśmiechnęłam się. Najpierw zobaczyłam różową kopertę, a później tę śliczną okładkę. I nie jest to ani trochę naciągane. Ma coś w sobie, przyznajcie. Nie namyślając się długo zaczęłam czytać i przepadłam. Odnalazłam w niej poniekąd swoją historię, choć, jednocześnie, tak wiele różni mnie od Doroty, która wskutek wypadku porusza się na wózku inwalidzkim. Nie może tego zaakceptować. Odtrąca bardziej lub mniej świadomie swojego męża Aleksa, który naprawdę chce jej pomagać. Ale kobieta pogrążona w czarnych myślach... wiadomo w jaki sposób reaguje. Aleks z kolei, przeciążony pracą i stresem, sam trafia do szpitala. Poznaje tam pozytywnie nastawioną do życia Marię i początkowo zbuntowaną przeciwko losowi, Laurę. Z czasem jego relacja z tą ostatnią zaczyna nabierać... rumieńców. Poznajemy też Arletę i Michała. Michał jest neurochirurgiem, świetnym fachowcem. Za to na płaszczyźnie prywatnej zagubiony i samotny. Arleta przychodzi do nieg...

  Jest zwyczajny dzień. Laurie wraca do domu autobusem. Nagle unosi wzrok i dostrzega chłopaka. On odwzajemnia to spojrzenie. Trwa to chwilę. Pojazd rusza, a w sercu kobiety rodzi się postanowienie: Znajdę go! Dotychczas nie wierzyła w miłość od pierwszego wejrzenia. Czy los chce, żeby zmieniła w tym temacie zdanie? W poszukiwania wciąga swoją przyjaciółkę Sophie. Rok później drogi Laurie i, jak się okazuje, Jacka przecinają się, ale ma to miejsce w najmniej sprzyjających okolicznościach. Początkowo dziewczyna w ogóle zastanawia się, czy Jack ją pamięta. Czy to nie jest tak, że ona się „wkręciła” w poszukiwania w czasie, gdy on zapomniał o tamtym przystankowym spojrzeniu. Okazuje się, że nie. Jednak ten fakt nie zmienia położenia, w którym się znajdują. Jak z tego wybrnąć? Czy zawalczą? Nie żałuję, że przeczytałam tę książkę. Była dobra. Coś z niej na pewno zapamiętam. Nie spodziewałam się, że mnie zaskoczy, a jednak tak się wydarzyło. Warto wspomnieć, że „Jeden dzień w ...

  Tekst powstaje we współpracy z Wydawnictwem Literackim. Serdecznie dziękuję za nadesłanie egzemplarza do recenzji. Kiedy w zapowiedziach pojawiła się niniejsza powieść, nie ukrywam, ucieszyłam się. W ubiegłym roku miałam okazję czytać „Małą wojenną bibliotekę” tej autorki i przypadła mi ona do gustu na tyle, aby zainteresować się kolejną. Uważam, że miałam możliwość poznać naprawdę dobrą powieść. Mamy tutaj dwie kobiety, Grace La Monte, bibliotekarkę, i Beę Gold, listonoszkę, (obie miały nadzieję, że zostaną rodziną. Bea była związana z bratem Grace...), które wbrew panującej wojennej zawierusze decydują się otworzyć klub książki. Inicjatywa szybko zaczyna cieszyć się popularnością. Okazuje się być doskonałą odskocznią od codzienności. Kobiety są odważne i nie boją się ryzykować. Przyjdzie im za to zapłacić wysoką cenę. Czy będą miały szczęście przejść przez tak niepewne czasy, w których przyszło im żyć? „ Wojenny klub książki” to historia, w której... książki grają...

  Tekst powstał we współpracy z Wydawnictwem Emocje Plus Minus. Dziękuję za przesłanie egzemplarza książki. Któż z nas przynajmniej raz w życiu nie słyszał takich piosenek jak „The Road To Hell”, „Julia”, „Josephine” czy w okresie Świąt Bożego Narodzenia „Driving Home For Christmas”? Raczej każdy. Ale mało osób wie do kogo należy ten unikalny, zachrypnięty głos i ta wyjątkowa gra techniką slide na gitarze. I tu z pomocą przychodzi Szymon Babuchowski ze swoją najnowszą książką pt. „Chris Rea. Biografia niespokojnej duszy”. Autor podejmuje się nie lada wyzwania próbując przybliżyć sylwetkę tego brytyjskiego piosenkarza, kompozytora i autora licznych utworów. Polega ono na tym, że trzeba skleić historię jedynie z archiwalnych wywiadów oraz z tekstów piosenek. Dosłownie czytania między wierszami. A że bohater tej książki bardzo dbał o ochronę swojego życia osobistego i stronił od mediów jak tylko się dało – to zadania nie ułatwia. I niestety odczuwa się to w tej książce. Mam wraże...