Książka Non Stop

  Po długiej przerwie wróciłam do twórczości Pani Krystyny Mirek i jak tak zaczynałam czytać, złapałam się na myśleniu, że „o kurczę! Już mi się tak nie podoba!”. Smutne to było i bardzo dla mnie zaskakujące ponieważ jakiś czas temu na pytanie o ulubioną pisarkę odpowiadałam podając to właśnie nazwisko. Ale przewracając strony książki z radością stwierdziłam „oj nie prawda!”. Znalazłam tam to co kocham u autorki i poszło. Rozkoszowałam się każdym słowem, co może brzmieć dziwnie biorąc pod uwagę fakt, że mówię o kryminale. Pani Krystyna po prostu już tak ma, że opowiada o wszystkim bardzo plastycznie i delikatnie. Nie wiem, dlaczego na kilka miesięcy o tym zapomniałam. Małe miasteczko. Nudne i przewidywalne. Wszyscy się znają. Właśnie tam pojawia się morderca. Co, brzmi dobrze? Posłuchajcie dalej! Jakoś nikogo to na początku nie rusza. U nas? Morderca? Żarty jakieś... pewnie tak zareagowano. Ale sprawa nabiera rumieńców, pojawia się kolejny trup za nim kolejny i nie sposób trak...

  Niniejsza powieść stanowi część drugą trylogii „Trzy siostry”. Poprzednia to „... Iskra”, której recenzja znajduje się poniżej. Przyznaję szczerze, nie mogłam się doczekać kontynuacji ze względu na sposób, w jaki autorka zakończyła tom pierwszy. Miałam wtedy ochotę natychmiast zaczytać się w części drugiej. Teraz najchętniej zgłębiałabym ostatnią. Szczęściarzami będą ci, którzy od razu zakupią komplet. Lektura niewymagająca. Lekka pomimo ładunku emocji, jaki w sobie bezsprzecznie ma. Dni mijają siostrom Sawa na remoncie Ambrozji, czyli rancza, które otrzymają na własność jeśli w rok uwiną się ze wszystkimi pracami związanymi z domem. Mają oddanych pomocników, każda para rąk jest na wagę złota. Nie żyją oczywiście tylko tym. Miłość majaczy na horyzoncie, wydaje się, że wszystkie mają na nią szansę. I kiedy panuje spokój, bezchmurne niebo... nagle zaczyna zbierać się na burzę... a przecież już miało być tak dobrze. Siostry tyle przeszły, że zasłużyły na odpoczynek. Jednak wi...

  Coben jest super. Powtarzam to za każdym razem biorąc się za czytanie kolejnej jego książki. Dziś w moje ręce wpadło „W domu”. Jesteśmy na ostatniej prostej. W listopadzie kończę zbieranie jego dzieł. Póki co jednak pochylmy się na moment nad niniejszym tytułem, który zafundował mi wiele przyjemnych momentów. Natalie i Jake wiodą wspólnie szczęśliwe życie. Niestety nie trwa ono do śmierci, jak pewnie życzyłby sobie tego Jake, który zostaje poinformowany przez narzeczoną, że poślubi innego mężczyznę. Prosi, a może żąda? Żeby były partner się z nią w żaden sposób nie kontaktował. Mężczyzna przychyla się do tej prośby. Zostaje wykładowcą na uniwersytecie. Życia prywatnego zasadniczo nie ma. Wszystko przez tęsknotę za Natalie. Gdy pewnego dnia znajduje nekrolog męża byłej dziewczyny, postanawia złamać dane jej kiedyś słowo... W tym momencie wszystko nabiera tempa... Bardzo dobry kryminał, w którym autor funduje czytelnikowi intrygujące śledztwo a nie brutalne, krwawe sceny c...

  Kiedy przychodzę do Empiku pewnym jest, że po pierwsze wyjdę z niego z książkami, a po drugie zajrzę jaka propozycja w okazyjnej cenie czeka przy kasie. Pewnego razu skusiłam się na tkwiącą tam, przecenioną, „Przyjaciółkę” B.A. Paris. Co nieco o niej słyszałam więc z przyjemnością przystąpiłam do samodzielnego wyrobienia sobie opinii. Był to strzał w dziesiątkę. Miło spędziłam z nią czas. Iris niczego do szczęścia nie brakuje. Kobieta ma wspaniały dom, męża i córkę. Kiedy w odwiedziny do tej rodziny przyjeżdża zdradzana przez swojego męża Laure, ich wspólna znajoma, wszystko zaczyna się z jakiegoś powodu komplikować. W dodatku Gabriel musi zmierzyć się ze śmiercią syna sąsiadów, a dokładniej mówiąc z traumami z nią związanymi. Mężczyzna, któremu w takiej sytuacji najbardziej potrzebny jest spokój, nie ma na niego szans. Nie w obecności Laure, która ani myśli wracać do Londynu. Dlaczego? Aby złapać oddech Iris zacieśnia znajomość z sąsiadką, Esme. Spotyka się również z jej m...

  Ogrody kojarzą się nam (chyba) wszystkim z kolorami i zapachami. Są one różne. Bardziej lub mniej zadbane. Ktoś ma „rękę” do kwiatów, inny zaś zupełnie nie. Agnieszka Krawczyk w swojej „Opiekunce marzeń” przedstawia bardzo trafne porównanie ogrodu do otaczającego nas świata, albo do życia. Zarówno na zielonej murawie jak i w sercu człowieka należy wyrywać chwasty i „podlewać” to, co dobre, pachnące... Troska o jedno i drugie wydaje piękne owoce, w to nikt na pewno nie wątpi. Na podstawie codzienności bohaterów świetnie widać, że zniechęcenie albo zaniechanie jakichkolwiek ludzkich odruchów w stronę potrzebującego może mieć katastrofalne skutki. Nie zawsze ten, który powinien jest w stanie pomóc... czasami wsparcie przychodzi z najmniej oczekiwanych stron. Warto mieć oczy szeroko otwarte.  Mika, Maria Prońska, dźwiga ciężki bagaż życiowych doświadczeń. Zawodowo i z zamiłowania prowadzi firmę ogrodniczą. Jej klienci zdecydowanie nie są nijacy. Zamknięci w swoich eleganckich, ...

  Kolejna piękna historia za mną. Opowiadała Pani Małgorzata Lis. Zrobiła to niezwykle zajmująco. „Kiedy zakwitną irysy” - tom trzeci serii pt. „Wiara, nadzieja i miłość”. Poprzednie tytuły to kolejno „Wybrać miłość” i „Odzyskać nadzieję”. Jeśli nie czytaliście, polecam, ale ich znajomość nie jest konieczna przed przystąpieniem do lektury „Kiedy zakwitną irysy”. Karolinę poznajemy gdy leczy złamane serce. Ma nadzieję, że Maks jej w tym pomoże. Taki idealny mężczyzna, że aż strach. Na prawdę. Dziewczyna szybko się o tym przekonuje. Wikła się w toksyczny związek, po którego zakończeniu przestaje wierzyć w miłość. Rzuca się w wir pracy odrzucając wszystkich. Tworzy wokół siebie mur. Czy ktoś go skruszy? Uleczy serce kobiety? Może ten niepozorny mężczyzna, o którym nigdy nie pomyślałaby, że może być kimś naprawdę wyjątkowym? A może Pan Bóg? Który będzie pierwszy? Mądra. Wzruszająca. Pełna nadziei. Emocjonująca. Refleksyjna. Zagrzewająca do zakasania rękawów i walki o swoje...

  Tę powieść w 2020 roku wydało Wydawnictwo Filia. Jest stale dostępna w Empiku w bardzo atrakcyjnej cenie. Sprawdźcie! Jakiś czas temu sięgnęłam po kolejną historię pióra Agnieszki Jeż. Jest to drugi tom dylogii. Jak zwykle przy tej autorce – nie zawiodłam się. Z ciekawością śledziłam losy Ani i Marcina oraz ich bliskich. Miło spędziłam czas. Polecam! Młodzi i zakochani Ania i Marcin pragną wypowiedzieć „TAK” i tym samym w końcu dokonać legalizacji swojego związku. Jednak przed tym wydarzeniem muszą zmierzyć się z przeszłością swoich dziadków, którzy (jak pamiętacie), okazało się, że się znają... To trudny powrót, ponieważ życie ich przodków nie było usłane różami. Trzeba tam zmierzyć się z trudnymi emocjami, trudnymi wydarzeniami. Jest też coś, co czeka na wybaczenie. Na światło dzienne wychodzą kolejne sekrety. Górscy i Zamłyńscy muszą na nowo poukładać swoją codzienność. Jakimi ludźmi staną się po takich rewolucjach? Czy to możliwe, aby wszystko pozostało na swoich dotychc...