"Szczęście na wyciągnięcie ręki" Agnieszka Krawczyk.

Po raz trzeci, i niestety ostatni, przed czytelnikiem otwierają się drzwi Kamienicy pod Gwiazdą. Dobry uczynek nie pozwala spokojnie zmrużyć oka. Mieszkańcy wciąż nie mają pomysłu, co uczynić, by rzeczywiście poczuć, że wykonali solidną pracę. Każde dzieło, w jakie wchodzą, wydaje się tak naprawdę niczym, ot drobnostką. Czasu co prawda jest wiele, jednak on ma to do siebie, że płynie... Miranda spełnia się za biurkiem biblioteki. Wraz z Wojtkiem, który z każdym dniem staje się jej coraz bliższy, wymyślają kolejne projekty, które można postawić pod szyldem „dobro”. Helena ma bardzo mało chwil na rozmyślanie o kolejnych badaniach. Wkłada całe serce w udoskonalanie mydlarni, kiedy do tego jeszcze dochodzi do głosu miłość...

Jacek z kolei przechodzi metamorfozę. Rozkręca własny biznes, lecz wydaje się, że nie tylko restauracja staje się jego oczkiem w głowie. Czyżby w końcu i do niego dotarło, iż warto czynić dobro? Marta oprócz wytężonej pracy przy ogrodach z całego serca pragnie stworzyć dom dla Gabrysi. Obawia się jednak, że na drodze ku temu może stanąć niemożliwy do pokonania opór męża...

Feliks pojawia się tutaj zupełnie niespodziewanie. Jednak prędko staje się nieodłączną częścią rzeczywistości przy ulicy Gwieździstej. Służy pomocą wszystkim a jedyne czego potrzebuje to wikt i opierunek. Później okazuje się że do szczęścia potrzebuje jeszcze czegoś a raczej kogoś. Czy odważy się wyciągnąć dłoń?

Jest jeszcze Klara Pieniążkiewicz. Dama w każdym calu. Więcej takich już nie ma. Dobry duch kamienicy, który wie więcej o każdym z lokatorów niż oni sami o sobie. Mieszkańcy mogliby podejrzewać, że znają staruszkę. W końcu mijają ją na klatce schodowej, toczą nieraz rozmowy. Wielkie będzie ich zdziwienie, kiedy okaże się, że tak na prawdę nie wiedzieli na jej temat nic...

Na powieści tej autorki czeka się z niecierpliwością. Są pełne wszystkiego, co najlepsze oraz najpiękniejsze. Drzemią w nich olbrzymie pokłady dobra, ciepła, serdeczności, empatii. Ta część prócz tych wszystkich wspaniałości oferuje również cały wachlarz odurzających zapachów roślin. Coś rewelacyjnego. Do tej pory je czuję. Książki Agnieszki Krawczyk powinny znaleźć miejsce nie tylko na półce czytelniczki spragnionej spokojnych fabuł ale też wszędzie tam, gdzie trudno zapomnieć o bólu czy to fizycznym czy duchowym i próbować żyć. Dzięki tym pozycjom dla tych, którzy już nie wierzą, że dobro zewsząd nas otacza, znów może wzejść słońce. Serią „Uśmiech losu” autorka pokazała wysłała do świata potężną dawkę optymizmu. Po lekturze ostatniego tomu aż chce się czynić dobro z jeszcze większą mocą niż dotychczas.

Za książkę serdecznie dziękuję: