"Światełko w oknie" Magdalena Kordel

 

Przed rozpoczęciem lektury tej książki lepiej:

a) Przygotuj husteczki,

b) Jeśli masz już zrobione, postaw w zasięgu dłoni talerzyk z piernikami.

To tak z przymrużeniem oka rzecz jasna, ale punkt pierwszy bardzo warto wziąć sobie do serca. Następna opowieść świąteczna w wykonaniu Magdaleny Kordel to prawdziwa emocjonalna bomba. Nie można czytać tej książki bez uczuć. To po prostu niemożliwe do wykonania. Nie wiem jak ona to robi, ale mnie kładzie na łopatki. Ciekawe czy autorka podczas pisania TAKICH powieści również płacze? Nie zdziwiłabym się, gdyby odpowiedziała, że owszem.

Pamiętacie serię Miasteczko? Klementynę? Dobrochnę? Pogubioną Agatę? Kubę? Jeżeli tak i jeżeli już za nimi tęskniliście, w książce „Światełko w oknie” do nich wrócicie! Poznacie też Kornelię oraz jej trzy córeczki, Basię, Amelkę i Emilkę, które bardzo ale to bardzo potrzebują cudu. Po śmierci Michała nic już nie jest takie samo, co oczywiście naturalne, jednak Kornelia zupełnie nie ma sił, by tworzyć coś nowego dla siebie i dzieci. Obowiązki zostają zepchnięte na barki Basi, która w pewnym momencie mówi „dość”.

Rzecz jasna drogi wszystkich bohaterów się skrzyżują. W jaki sposób? Tego nie mogę zdradzić. Muszę jednak powiedzieć, że ich historie są tak realistyczne, że to aż boli. To słodko – gorzki tytuł, w którym niektórzy czują ogromną pokusę, by uciec, przeskoczyć świąteczny czas. Nie robią tego jednak dla swoich bliskich i dzięki swoim bliskim. Po raz kolejny widzimy jak na dłoni, że bez drugiego człowieka nie damy sobie rady. Samotność zdecydowanie nie jest dla nas. Chociaż czasami tak kusząca, okazuje się wręcz piekłem...

Aż strach pomyśleć jak potoczyłyby się losy bohaterów, gdyby nie przyjaciele. Czyli chodzące po ziemi anioły.

„Światełko w oknie”. Magdalena Kordel nie zapomina o piernikach, z których już chyba słynie. Klementynę nie chce w tym roku odwiedzić i przy niej zostać niezbędna do pieczenia i ozdabiania magia. Czy to przez to, że już nie tęskni? Czy taki powód jest możliwy? Doczytajcie!

Czyta się w mgnieniu oka. Kordel równa się przecież sprawne pióro więc nie ma powodu, by się dziwić. U mnie pojawiła się gula w gardle i łzy na koniec. Piękne to było. Mówię Wam. Czytajcie!