"Dlatego od ciebie odeszłam" Agata Przybyłek.

Jakiś czas temu zawładnęła mną trzecia część cyklu, który wiele czytelniczek już dobrze zna i lubi. Chociaż są to odrębne historie, chętnie poznaję je w kolejności, w jakiej były wydawane. Wszystkim to polecam. Pisarka już po raz wtóry zabiera swoich odbiorców w świat bardzo realistyczny, aczkolwiek nakreślony z lekkością a także delikatnością. Dlatego może się wydawać, że jest to od początku do końca fikcja, która nie może mieć odzwierciedlenia w rzeczywistości. Jednak tak nie jest. Pod tą zwiewnością skrywa się często twarda codzienność. Taka, jaką i my jesteśmy częścią. To dobry zabieg, dzięki któremu powieści stanowią miłą rozrywkę po ciężkim dniu a problemy, o których przychodzi czytać, nie brzmią tak mocno.

Przypadki. Jak to z nimi jest? Istnieją? Nie istnieją?

Wiadomo, część odpowie na takie pytanie w taki, druga część w inny sposób.

Na przykładzie „Dlatego od ciebie odeszłam” można wysnuć wniosek, że ich nie ma. Każde zdarzenie równa się konkretny cel. Czasami coś dzieje się, by nam coś uświadomić, pomóc uporać się z problemami lub też, żebyśmy to my wyciągnęli ku drugiemu człowiekowi pomocną dłoń. Często obie te wyżej wymienione rzeczy wychodzą podczas jednej sytuacji... Zagmatwałam? Myślę, że doskonale Państwo wiecie o co chodzi.

Olga znajdując bucik, nie odzyskuje spokoju sumienia zanim nie zwraca go właścicielce. Nie ma pojęcia, że pojawiając się pod wskazanym adresem i oddając zgubę, będzie miała szansę wsłuchać się w piękną choć niezwykle trudną historię miłosną a także służyć pomocą.

Ada nie miała łatwego życia. Wypadek przekreślił jej marzenia, ciągłe przeprowadzki również nie sprzyjały. Teraz uwikłana w miłosny trójkąt a nawet czworokąt, wciąż się miota. Związek z Damianem nie daje jej pełni szczęścia... za to uczucia, które żywiła do Igora, niby skrzętnie przykryte, w sercu nadal są... Jest jeszcze jeden mężczyzna. Paweł także darzy Adę uczuciem, jednak tylko skrycie, nikomu o tym nie mówiąc.

To, że droga Olgi zawiodła ją do staruszki Marianny, wpływa również na Adę. Można to określić reakcją łańcuchową. Widać jasno, jak bardzo jesteśmy sobie wzajemnie potrzebni.

W tej powieści znajdziecie Państwo bardzo wiele różnych odcieni życia. Jest oczywiście miłość, przyjaźń ale też cała gama trudów takich jak uzależnienie, choroby, śmierć, niepewność. Wisienką na torcie okazuje się zakończenie opowieści, którego chyba nikt się nie spodziewał.