"Ścieżki we mgle" Edyta Kowalska. PATRONAT.

Rok szkolny nabiera rozpędu. Lato powoli zaczyna się żegnać obiecując powrót za kilka miesięcy. Mimo, że warto żyć chwilą, ciężko to robić tym, którzy nie lubią jesieni oraz zimy. Oni już teraz rozpoczynają odliczanie do kolejnych wolnych a przede wszystkim letnich dni. Na szczęście mamy wspomnienia pięknych ciepłych wieczorów spędzonych nad morzem, jeziorem bądź w górach. Oprócz tego są również dostępne powieści, dzięki którym w każdym momencie możemy przenieść się w wybrane miejsce. Zakochani w Bałtyku mają bardzo szeroką literacką ofertę. Pomoże im przetrwać czas rozłąki z morskimi falami i umili oczekiwanie na kolejny urlop. Wśród tych właśnie perełek znajdują się „Ścieżki we mgle” Edyty Kowalskiej. To trzeci tom serii ze ścieżkami w tytule.

Tym razem główną postacią jest studentka, Ula. Spędza wolny czas nad morzem, gdzie ma nadzieję odzyskać równowagę po traumatycznych przeżyciach. Nie łatwo jest zapomnieć o przemocy, której padła ofiarą. Czy w ogóle wymazanie z pamięci takiej traumy jest możliwe? Początkowo zamknięta w sobie, dopiero po dłuższym czasie postanawia urozmaicić sobie pobyt. Spacery po okolicy skutkują nowymi znajomościami, wcale nie przelotnymi i nieznaczącymi. Ula poznaje małego Józia a wraz z nim i jego brata. Obaj chcą tylko jednego, uwolnić się spod oka matki. Na drodze dziewczyny staje również stomatolog Jakub. Pierwsze spotkanie dwójki nie rokuje najlepiej na przyszłość ale...

Wyjeżdżając nad morze Ula chciała odpocząć, jednak życie ewidentnie ma dla niej inny scenariusz. Czy dziewczyna zgodzi się popłynąć z nurtem?

„Ścieżki we mgle”. Książka poruszająca ważne, trudne a przede wszystkim bolesne zagadnienia. Mężczyzna znęcający się nad partnerką to niestety nie wymysł autorów, by dodać fabule dramatycznego wymiaru. To dla bliżej niepoliczonej liczby kobiet codzienność. W tym miejscu została jasno nazwana. Edyta Kowalska pokazała tym samym jak istotny jest to temat.

Lektura powieści nie zajmuje długiego okresu czasu, jednak pozostaje w pamięci na długo. Fabuła nie niesie przede wszystkim rozrywki a apel do wszystkich, by nie pozostawać obojętnym na los drugiego człowieka.

To ważna i godna polecenia książka. Posiada tylko jeden minus. Jest zbyt krótka.

Za możliwość objęcia jej patronatem, przeczytania i zrecenzowania serdecznie dziękuję autorce Edycie Kowalskiej oraz wydawnictwu Poligraf. Na fp Książka Non Stop właśnie zakończył się konkurs, w którym uczestnicy podpowiadali tytuły dla następnych powieści autorki... kto wie? Może zostaną one wykorzystane? :)