"Zamarznięte serca" Karolina Wilczyńska.

Samotność na dłuższą metę nie jest niczym pozytywnym. Boli, uwiera, przeszkadza. Niestety nie wszyscy mają obok siebie bliskich. Różne sytuacje życiowe czasami zmuszają do zaprzestania kontaktów, gdyż te niczego dobrego nie wnoszą lub nie ma już z kim dzielić dni. Na szczęście jest przyjaźń, która ucina uczucie wyobcowania.

Karolina Wilczyńska jest autorką wielu wspaniałych powieści, w tym cyklu „Rok na Kwiatowej” oraz „Stacja Jagodno”. Snuje historie bardzo życiowe. Z jej bohaterkami bez problemu utożsamiają się czytelniczki, gdyż postacie występujące na kartach powieści są zwyczajne a zarazem wyjątkowe. Czyli takie, jakie są wszystkie kobiety.

Druga część „Roku na Kwiatowej” to właśnie prezentowane Państwu teraz „Zamarznięte serca”. W tymże tomie mamy szansę bliżej poznać Liliannę. Kobietę biznesu, niezależną oraz emanującą siłą. Odkąd pod jej dachem zamieszkała córka kuzynki – Agnieszka, życie nie wygląda tak, jak wcześniej. Doszło wiele kłopotów, jak to z nastolatkami często bywa. Dziewczyna opuszcza zajęcia a czas, który powinna pożytkować na edukację spędza z szemranym towarzystwem. Wszystko staje się jeszcze trudniejsze kiedy pada pewne oskarżenie wskutek, którego od Lilianny odchodzi partner, Janusz.

Z pomocą przychodzą koleżanki, sąsiadki. Malwina, Róża i Wioletta. To dzięki nim Lilianna nie czuje się samotna wtedy, kiedy dopadają ją duchy przeszłości, którym musi stawić czoło.

Chociaż, jak wcześniej zostało to zaznaczone, drugi tom serii poświęcony został przede wszystkim Liliannie, nie zabrakło w nim także miejsca dla reszty kobiet. Każda z nich zaprasza do siebie czytelniczkę i pokrótce opowiada o sobie.

Z przyjemnością powróciłam na Kwiatową, by spotkać przyjaciółki. Mądre, zaradne kobiety, które nie złamie pierwszy mocniejszy powiew mroźniejszego powietrza. Niniejsza książka to moc ciepła pośród morza niesprawiedliwości życia. Piękna historia, choć chwilami wstrząsająca, o ogromnej sile. 

Nie zawsze po ciężkich, przybijających doświadczeniach z przeszłości, nadchodzące dni muszą być naznaczone klęską, brakiem wiary we własne możliwości...