Po lekturze książki "Jeszcze raz" chciałam poznać początek historii Alana. Historii pięknej ale niesamowicie bolesnej. Sięgam więc po "Bez ciebie" i przepadam na kilka dni. Szybko jednak stwierdzam, że czytanie poza pożądaną kolejnością odbiera całą radość, a jeśli nie całą to na pewno pół.
Alan to przystojny, troskliwy i oddany drugiemu człowiekowi lekarz. Poświęcił swoje życie medycynie, wraz ze swoim przyjacielem otworzył klinikę w Toronto, z której najchętniej by w ogóle nie wychodził. Niegdyś szczęśliwy związek z Agatą rozpada się nagle. Mężczyzna stwierdza, że miłość (czy to rzeczywiście była miłość?) jaką ją darzył... zniknęła tak szybko, jak spadają różowe okulary z oczu zakochanej osoby. Odsłaniają się wtedy wady, których nie jesteśmy w stanie zaakceptować.
Katarzyna i Colin są na pozór szczęśliwym małżeństwem. On piastujący prawnicze stanowisko zarabia wystarczająco dużo, dzięki czemu ona może zająć się domem. Jednak taki układ odpowiada tylko Colinowi. Katarzyna oszukuje się, że jest szczęśliwa w zamknięciu. Kobieta bowiem nie może opuszczać mieszkania. To zakaz rzucony przez męża. Za zamkniętymi drzwiami po godzinach pracy mężczyzny dzieją się rzeczy złe, okropne, mrożące krew w żyłach. Gdyby nie pomoc teściowej, Katarzyna mogłaby stracić swoje życie, do czego przyczyniłby się jej własny mąż, który w przypływie furii jest nieobliczalny.
Lucy zabiera synową i otacza troskliwą opieką. Pod jej (i nie tylko jej) skrzydłami, Katarzyna ma szansę stanąć na nogi. Kiedy życiowe ścieżki Katarzyny i Alana przetną się, nikomu nie przemknie nawet przez myśl, że ta historia może się w taki sposób zakończyć.
Ujmująca za serce, smutna, wzbudzająca taką nostalgię...
Agata Przybyłek pomimo młodego wieku napisała bardzo dojrzałą emocjonalnie druzgocącą powieść. Dopracowała plan fabuły. Wszystko tutaj ze sobą wspaniale współgra. To książka, po którą ze spokojnym sercem mogą sięgnąć ci, którzy czują przesyt z powodu nadmiaru słodkości w powieściach. Tutaj słodyczy jest akurat bardzo mało. Powiedziałabym, że jest jej tylko garść tak do smaku...
Komentarze
Prześlij komentarz