"Złodziejka dusz" Renata Kosin.

A cóż to była za lektura! Lubicie tajemnice? Sekrety? Preferujecie lektury, gdy na rozwiązanie piętrzących się zagadek trzeba zaczekać aż do samego końca? Jeśli na powyższe pytania odpowiedzieliście twierdząco, Książka Non Stop ma dla Was kolejną czytelniczą propozycję obok, której przejść obojętnie po prostu nie wypada. Wydawnictwo Filia dokładnie piątego września wypuściło w ręce czytelników kolejną powieść Renaty Kosin. Ta pisarka na tle innych wyróżnia się dość znacząco, co jest jej niepodważalnym atutem. W książkach często spotykamy się z romantycznymi, dobrze nam już znanymi wątkami i to nuży. Odskocznią od takich tytułów będą lektury Renaty Kosin, która swoją uwagę w pełni poświęca tajemnicom, sekretom zostawiając naprawdę nie wielką cząsteczkę dla miłości. Jak ja to lubię!

Anastazja jest z zawodu oraz z zamiłowania bibliotekarką. Najlepiej czuje się pośród książek. Jest absolutnie wyjątkową osobą. Pedantką z jednej strony, nie cierpi brudu a jedyny kurz jaki toleruje, a wręcz uwielbia, jest ten zalegający na starych woluminach. Jednak z drugiej strony można określić ją jako profesjonalistkę ale taką … roztargnioną. Czy te jakby dwie osobowości zaklęte w jednym ciele nie będą sobie wzajemnie przeszkadzać? Jak się okazuje, wspaniale ze sobą współgrają i tworzą nad wyraz ciekawą i pełną zagadek Anastazję. Trochę wbrew sobie podejmuje się opieki nad starą willą, którą niegdyś zajmowała jej przodkini, podczas nieobecności kuzynostwa. Ma być to dla niej spokojny czas, kiedy całe dnie spędzać będzie na katalogowaniu sporego księgozbioru znajdującego się w domostwie. Szybko jednak okazuje się, że pobyt upłynie jej pod zupełnie innym znakiem. Pod znakiem zagadek i tajemnic, których w wilii i przeszłości zarówno Anastazji jak i jej przodków nie brakuje. W ich rozwiązywaniu nie jest jednak sama. Chętnie pomaga jej Teddy...Emocje, emocje, emocje. To właśnie tych kobieta doświadczy najwięcej w czasie trochę przymusowych wakacji. Wszystko zaczyna nabierać rumieńców, gdy Anastazja otrzymuje list od swojej przodkini...

Ogólnie przez całą powieść wciąż i wciąż i wciąż dużo się dzieje. Renata Kosin jak zawsze serwuje sporą dawkę różnych uczuć swojej bohaterce przy czym i my, czytelnicy, doświadczamy wielu emocji. To właśnie dzięki temu „Złodziejka dusz” okazuje się tak wyrazista. Otoczka historii jest tak ujmująca, że wiele miejsca to właśnie ona zajmuje w myślach po lekturze. Wyobraźnia pracuje tutaj na naprawdę wysokich obrotach. Z każdą stroną zamiast ubywać pytań, jest wręcz na odwrót. Być może ktoś pokusi się o zgadywanie zakończenia... osobiście zaniechałam tego działania. Pozwoliłam się porwać biegowi fabuły i nie żałuję. W „Złodziejce dusz” naprawdę można wyczuć niepowtarzalną woń starych lektur, willi oraz nie jednokrotnie mrożących krew w żyłach zagadek.