Wydawnictwo: Filia
Stron: 300?
Wydanie: II
Witold Mossakowski to młody pracownik ministerstwa. Mieszka w Warszawie i tak na prawdę... nie żyje. No bo jaka to egzystencja, która składa się tylko z codziennych wyjść do pracy? Nigdy tak na prawdę na to nie narzekał, ponieważ nie widział w tym nic złego, ale za sprawą pewnej propozycji wszystko zaczyna się zmieniać.
Mężczyzna dokonuje zakupu podupadającego pałacu w Idze. Miejscowość jest usytuowana gdzieś na końcu świata. Witold początkowo tj. po obejrzeniu domu chyba żałuje podjętej decyzji, jak on, człowiek z miasta, odnajdzie się we wsi? Lecz jak powiedział A to wypada powiedzieć też B.
Większość mieszkańców Idy jest mu przychylna. Szybko nawiązuje znajomość z panią sołtys - Milą Bielak, Albertem i Wojtkiem - nauczycielami w tamtejszej szkole, panią Teklą - producentką niesamowitych różanych kosmetyków oraz byłą mieszkanką pałacu, który zakupił Witek.W jego sercu powoli zaczyna kiełkować przekonanie, iż to tutaj jest jego miejsce...
Wraz z postępem prac remontowych w rezydencji, mężczyzna przekonuje się jednak, że nie wszędzie jest mile widziany. Czasami powodzenie innych bardzo kole w oczy innych. Tak jest i tym razem z niejakim panem Majewskim, u którego Witold zamawia drewno na parkiet w pałacu. Niesnaski spotykają warszawiaka także na poczcie, gdzie w nie do końca jasnych względów jest niemile traktowany. Człowiek stara się być w porządku wobec wszystkich, niestety w zamian nie zawsze otrzymuje pozytywny odzew.
Pani sołtys jest także nauczycielką, bibliotekarką i usiłuje wszystko trzymać w ryzach. Jest bardzo oddana swojej pracy, co jest przyjmowane bardzo różnie. Ciepła, uczuciowa kobieta, która z odległej Argentyny postanowiła przenieść się właśnie tu. Dlaczego to zrobiła?
Pasjonuje ją astronomia, co z powodzeniem przekazuje dzieciom. W odnowionej rezydencji znajdzie wspaniałe miejsce idealne, by rozłożyć teleskop i obserwować niebo, co sprawi, że będzie coraz bliżej Witolda...
Ida ujęła mnie pod wieloma względami. Uwielbiam to malownicze, przepełnione kwiatowym zapachem miejsce. Ludzie, którzy tam mieszkają są niezwykle sympatyczni, mili i przyjaźni. Chętnie bym ich poznała. W ogóle żałuję, że tej urokliwej wioski nie ma na mapie. Jest to bez wątpienia raj, kwiatowy raj na ziemi. Po remoncie podupadającego niegdyś pałacu, zaczął pełnić nową funkcję, która ma za zadanie rozreklamowanie Idy. Warto też wspomnieć o Spółdzielni "Ida" gdzie przesympatyczne kobiety tworzą różnorodne wspaniałości i marzą o rozsławieniu tego tak, aby przynosiło jeszcze większe dochody.
Rozbawił mnie Mirek z tą jego fascynacją duchami i uważam, że pomysł by w powieści pojawił się także i taki bohater był strzałem w dziesiątkę. Książka przesycona jest krótkimi wątkami, przewija się mnóstwo postaci, co, moim zdaniem jest dobrym pomysłem, nie ma znużenia. Chociaż akcja książki nie toczy się jakoś szybko to ani przez chwilę nie pomyślałam, że się nudzę. Podczas czytania towarzyszyła mi ciekawość jak to zakończą się różne sprawy bohaterów. Pomimo, że znam fabułę dwóch następnych powieści czyli: "Dolina mgieł i róż" oraz "Ogród księżycowy", sprawiło mi niezwykłą frajdę poznanie początków znajomości Mili Bielak i Witolda Kossakowskiego.
Ida to na prawdę Magiczne Miejsce, gdzie wszyscy starają się być dla siebie życzliwi i pozytywnie nastawieni. Przeczytaj, poznaj, zakochaj się w tej wspaniałej wiosce.
Zastanawiam się nad znaczeniem ilustracji na okładce. Ma coś w sobie, prawda? :)
Ocena: 8/10
Komentarze
Prześlij komentarz