"Kawiarenka pod Różą" Katarzyna Michalak

Wydawnictwo: Filia
Premiera: 24.09.2014
Numer wydania: I
Ilość stron: 303
ISBN: 15324986
Język oryginału: polski


Czyli książka połknięta w dwa dni i tylko jedno zastrzeżenie. 

Wiesz, że nic nie wiesz. Takie stwierdzenie nasuwa mi się na myśl gdy przypominam sobie Amelię czyli główną bohaterkę "Kawiarenki pod Różą". Dziewczyna dopiero co wyszła ze szpitala i nie wie nic. W kieszeni kurtki, zapewne nie należącej do niej, znajduje "kilka" groszy na początek oraz tajemniczy list od T. pod wpływem którego kieruje się do Zabajki gdzie, jeśli wierzyć słowom zapisanym na kartce, jest jej dom. 

Amelię polubiłam od samego początku. Jest miłą, zwariowaną, pogodną i ... swobodną dziewczyną. Aż trudno uwierzyć, że jest taka po tym co przeszła. Wyobraźcie sobie, że nie znając kasjerki ze sklepu zaprasza ją na przyjęcie urodzinowe, które postanawia wyprawić! To nic, że nie pamięta dokładnej daty urodzin...

Czy amnezja może mieć też dobre strony? Amelia oczywiście je znajduje. Podczas wyrobienia nowych dokumentów wymyśla nowe nazwisko, imię zostawia to samo chociaż nie ma stuprocentowej pewności, czy jest prawdziwe. Od tego czasu nazywa się ... Amelia Majowa. Pięknie, prawda? Teraz z pewnością jeszcze bardziej zaprzyjaźni się z nowym miejscem zamieszkania... jednak nie wszyscy będą ją witać uśmiechem, oj nie.

W życiu kobiety jest więcej znaków zapytania niż czegokolwiek innego, lecz, ku swemu zdziwieniu, odkrywa, że pamięta przepisy na ciasta, ciasteczka i inne smakołyki. Jak to możliwe?  Główna bohaterka zamierza otworzyć kawiarenkę, w której będzie serwować przeróżne słodkości umilając tym życie mieszkańców i przybyszów. 

Kim jest T? 
Jaka jest przeszłość energicznej Amelii? 

Kolejna książka Katarzyny Michalak zaostrzyła smaki na więcej. "Kawiarenka pod Różą" zawiera więcej, niestety, przepisów na smakołyki Amelii niż jej historii a to wielka szkoda, ponieważ autorka jak zwykle mnie zachwyciła. Mam nadzieję, że kontynuacja ukaże się niedługo i będzie cała poświęcona życiu sympatycznej kobiety. Bardzo lubię styl pisania pani Michalak. Jest niesamowicie lekki i przyjemny. Zawsze mam nieodparte wrażenie, że w jej książkach bez przerwy świeci słońce. Jej opowieści przywracają wiarę, że może być pięknie. 

Polecam!