"Poranki na Miodowej 1" Joanna Szarańska.

Dzień dobry Państwu :)

Kolejną powieść, którą poznałam, była piękna nagroda w konkursie zorganizowanym przez Joannę Szarańską. Zapierająca dech w piersi, niezwykle wiosenna okładka obiecuje niecodzienną historię. Chcę Was zachęcić do sięgnięcia właśnie po tę powieść w tym majowym okresie, kiedy przyroda już wybuchnęła soczystą zielenią, z każdej strony słychać dźwięki kosiarki a gdy te ucichną na piedestale stają ptasie trele. Tak... to idealny moment na taką fabułę.

Małgorzata wiedzie spokojne życie u boku Roberta. Jest pisarką z trudną przeszłością, której nie przepracowała... Pozostawiona przez ojca u nieznanej krewnej, dorastała bez wyrażanego codziennie uczucia miłości. Tam, gdzie powinno znajdować się ciepłe i życzliwe traktowanie, które budzi w sercu radość, uskrzydla i pozwala bez przeszkód wzrastać, Małgosia otrzymywała surowe wychowanie. Na miłe emocje zarezerwowano zaledwie maleńki skrawek... Dlaczego tak to właśnie wyglądało? Mała podopieczna nie miała pojęcia, że za ostrością w zachowaniu ciotki, kryje się traumatyczna historia, która zabrała umiejętność innego traktowania.

Kiedy dziewczyna osiągnęła pełnoletność, dotrzymała danego ciotce a przede wszystkim sobie, słowa i uciekła z Miodowej. Od tamtej pory kobiety nie miały ze sobą kontaktu. Wygląda jednak na to, że ten stan rzeczy już wkrótce zupełnie się odmieni. A to wszystko przez list w błękitnej kopercie.

Joanna Szarańska – pisarka, która swoim piórem przywracała na twarz czytelnika uśmiech seriami o Kalinie i Zojce, teraz daje się poznać od innej strony.

Nostalgiczna autorka to zachwycająca autorka. „Porankami na Miodowej 1” otworzyła nowy cykl. Zapewne nie rzadko pisząc książkę a później, im bliżej było premiery, zastanawiała się, jak zostanie odebrana. Jeśli z niepokojem wypatrywała pierwszych recenzji, już może odetchnąć z ulgą. Książka jest strzałem w dziesiątkę :) Jest pisana niespiesznie, co można wyczuć od razu. Fabuła, chociaż nieskomplikowana i w jakiejś mierze przewidywalna, ciekawi z każdą chwilą mocniej. Jak to możliwe? Trudno odgadnąć. Czary? ;) A i jeszcze jedno. Drodzy Państwo podczas lektury niemalże czujemy namacalnie wszystko to, co dzieje się na jej kartach. Na moją wyobraźnię najmocniej działała kawa oraz na pewno przepyszne słodkości od Barbary. Mniam!