"W promieniach szczęścia" Agata Przybyłek.

Chociaż w tym roku przepiękna, ciepła jesień, wystrojona dumnie pokazująca swoje walory nie chce ustąpić miejsca chłodnym dniom, może już zdarzyło nam się tęsknie spojrzeć wstecz, na lato, które minęło lub to, które przyjdzie. Przedłużeniem pięknych upalnych dni, wakacyjnego relaksu mogą okazać się książki, których autor kreuje rzeczywistość właśnie w takim klimacie. Na szczęście jest ich sporo. Jeśli jednak czujecie lekki przesyt takimi banalnymi opowiastkami na jedno popołudnie, polecam „W promieniach szczęścia”. Nie zawiedziecie się!

Życie bardzo zaskoczyło zarówno Łucję jak i Justynę. Nie tak je w myślach układały. Zupełnie nie tak... Łucja chciała zostać prawnikiem. Pochodzi z biednej rodziny i wie, że nauka nada jej życiu głębszy sens. Kiedy pewnego dnia słyszy kwilenie dziecka, bez chwili namysłu bierze za maleńką istotę odpowiedzialność. Pomimo młodego wieku Łucja potrafi świetnie gospodarować danym jej czasem i godzić pracę z opieką nad córką. Gloria jest dzieckiem nieufnym, stroniącym od ludzi, jednak pod czułą opieką niedoszłej prawniczki coraz śmielej patrzy na świat...

Justyna trwa pogrążona w depresji. Traumatyczny wybór jakiego dokonała w przeszłości nie pozwala jej odzyskać spokoju serca. Skutecznie zatruwa jej codzienność. Niegdyś radosna pełna życia i energii, kochana przez rodziców dziewczyna... teraz trudno odnaleźć ją w ciele pogrążonej w poczuciu winy kobiety. Gdy Justyna poznała Filipa poczuła, że złapała Pana Boga za nogi. Żyła jak w bajce. Sukcesy na polu prywatnym i zawodowym wręcz nie pozwalały zasnąć, gdyż rzeczywistość stawała się piękniejsza od najcudowniejszego snu. Niestety po pewnym czasie wszystko zaczyna się sypać...

Co łączy obie kobiety? Czy jeszcze zaznają szczęścia u boku mężczyzny?

„W promieniach szczęścia” to powieść, która wstrząsa czytelnikiem. Niech Was nie zwiedzie okładka! Pochłania się ją z zaciśniętym gardłem, zwłaszcza część poświęconą Justynie. Historia Łucji choć bywa banalna i od pewnego momentu prosta do rozszyfrowania to w tym przypadku nie koniecznie można podciągnąć ten fakt pod minus. Mimo, że nie można odmówić jej wakacyjnego klimatu, sielskości tutaj chwilami naprawdę ciężko szukać. Agata Przybyłek po raz kolejny czaruje lekkością i delikatnością fabuły, choć wytacza ciężkie działa. Widać, że dobrze czuje się zarówno w powieściach komediowych jak i tych, gdzie akcja jest znacznie poważniejsza.

Polecam serdecznie.