"Obca w świecie singli" Krystyna Mirek.

Każdy z nas przekonał się, w mniejszym bądź większym stopniu, lub wciąż przekonuje, czym jest samotność. Nawet wybrana świadomie i dobrowolnie po jakimś czasie zaczyna uwierać. Jeżeli przyszła niespodziewanie, zadaje jeszcze większy ból. Różne są sposoby na rozprawienie się z nią. Praca do najpóźniejszych wieczornych, bądź nocnych godzin, spotkania z przyjaciółmi, poszukiwanie drugiej połówki za wszelką cenę, zamknięcie się w czterech ścianach i ciche przeżywanie tęsknoty za bratnią duszą. Często jest tak, że miłość przychodzi niespodziewanie. Wtedy, gdy poczujemy się dobrze w swoim własnym towarzystwie... Jednakże niezwykle trudno odpuścić poszukiwania, gdy tak bardzo, całym sobą potrzebujemy miłości, obecności kogoś najważniejszego.

Karolinę i Jakuba łączy wiele ale przede wszystkim tym, co ich scala, jest ogromna miłość do swych pociech. Karolina z Patrykiem wychowuje córkę, Lenę. Choć pojęcie, że robią to wspólnie jest tutaj raczej na wyrost. Mężczyzna całkowicie poświęcił się rozkręcaniu restauracji. Nie bardzo wiadomo, czy jest to jego marzeniem, czy bardziej chęcią udowodnienia otoczeniu jaki jest zaradny i przedsiębiorczy. Niestety, realizuje zachciankę z bardzo marnym skutkiem. Konsekwencje jego „wybryku” spadają na Karolinę... Kobieta, zupełnie sama, nie potrafiąca odnaleźć się w świecie singli co skutecznie ciągnie w dół, postanawia, po chwilowym załamaniu pewnymi życiowymi wybojami, na poważnie zająć się znacząco podupadającym lokalem. Na jej drodze staje Jakub.  Mężczyzna, którego serce pełne jest miłości do córki, Martynki oraz partnerki, Agnieszki. Niestety. W swoich poglądach na życie znacznie się różnią, przez co dochodzi do różnych konfliktów, aż wreszcie miarka jest już przepełniona. Cierpliwość kiedyś się kończy i darowane kolejne szanse także, później zostaje tylko samotność. Ale czy na pewno?

Pani Krystyna Mirek jak zawsze w samo sedno. Po mistrzowsku, w sposób swobodny snuje opowieść o trudach życia. Serwuje potężną dawkę różnorakich emocji. Wybiera jeden przewodni temat i trzyma się go ale nie kurczowo i nie za wszelką cenę. Potrafi złapać równowagę w opisywanych uczuciach. Skrupulatnie odmierza wszystko tak, by w żadną stronę szala zbyt mocno się nie uginała. Jak zawsze ten sam wspaniały warsztat literacki, lekkość i zwiewność. No i to zakończenie...

Za możliwość przeczytania serdecznie dziękuję Wydawnictwu Edipresse Książki.