"Cała przyjemność po mojej stronie" Natalia Sońska. Przed Premierą.

Natalia Sońska oddaje w ręce czytelników kolejną książkę. Czego można się w niej spodziewać? Na pewno tego, że nie serwuje po raz kolejny wątku zażyłej kobiecej przyjaźni. Na to miejsce wskakuje silna siostrzana więź. To dobre posunięcie pokazuje, że pisarka nie tkwi w jednym obranym wcześniej punkcie tylko wychodzi naprzeciw nowemu. To pozwala czytelnikowi odetchnąć, że ma przed sobą coś świeżego. Po za tym też pojawiają się bohaterowie nie tylko pełni empatii, sympatyczni, szczerzy, dojrzali ale to, co cieszy i jest nowe w twórczym dorobku Sońskiej to fakt, że mają oni mocno zarysowaną przeszłość.

Jagoda piecze ciasta i ciasteczka. Gdy zajmuje stanowisko pracy, jest w swoim żywiole. To zajęcie pomaga jej odsunąć ponure myśli o nadchodzących trudach związanych z rozwodem. Ponadto wsparcie rodzeństwa, a szczególnie jednej siostry, powoduje, że Jagoda nie czuje się samotna a wręcz przeciwnie, bardzo potrzebna. Niestety, nie cała rodzina jest przychylnie nastawiona. Konserwatywni, nieprzejednani rodzice nie potrafią przejść do porządku dziennego nad tym, że jedna córka przygotowuje się do rozwodu, a druga... cóż popełniła błąd, który w ich odczuciu nigdy nie powinien się pojawić. Ta sytuacja jeszcze bardziej wiąże ze sobą siostry.

Tomasz jest pogrążonym w żałobie wdowcem. Nie potrafi podnieść się po śmierci żony. Przyjaciele usiłują pomóc mężczyźnie stanąć na nogi i wziąć życie w garść. Kiedy los kieruje jego kroki do „Słodkiej”, mężczyzna zaczyna dostrzegać światło w tunelu, do którego wtargnął, by spokojnie zaczekać na lepszy czas i z którego chcieli wyciągnąć go przyjaciele. Czy mężczyzna będzie w stanie otworzyć się na nowe uczucie?

Tradycji po raz kolejny staje się właśnie zadość. Piszę opinię o powieści Natalii Sońskiej przed oficjalną datą premiery. Ta przypada w dniu jutrzejszym. W księgarniach zrobi się bardzo słodko, sympatycznie i miło za sprawą różowej okładki jaką ma ta książka. Powieść jest jak zwykle skreślona lekkim, subtelnym stylem, który pozwala na spokojne dryfowanie po falach historii. Natalia, choć zaskakuje nowym powiewem, nadal pozostaje przy pięknej dojrzałej miłości, o której marzy każda kobieta. Powieść czyta się szybko i z przyjemnością jednak z małymi zgrzytami. Irytowały mnie liczne ubytki w słowach oraz powtarzany zwrot opisujący Jagodę: „siostra Agaty” nawet jeśli dialog nie toczył się pomiędzy nimi.

Za egzemplarz dziękuję Czwartej Stronie.